12 mei 2014

Fietsland

Inge Hulsker Column droog, fiets, nederland, plat, poncho, regen, regenpak, weer, werk

Nederland telt meer fietsen dan mensen. Dat klopt wel als je er over nadenkt. Iedereen heeft wel een fiets en hoeveel mensen ken je die bijvoorbeeld een stadsfiets en een racefiets hebben? Of een elektrische fiets en één waar je zelf het werk moet doen? Of een bakfiets erbij voor vervoer van kinderen of spullen? Het handjevol mensen dat geen fiets bezit – baby’s en hoogbejaarden – valt daar makkelijk tegen weg.

Dat ons land zo’n fietsland is, komt ongetwijfeld doordat het land plat en klein is. Maar het lijkt ook een beetje dom, voor een land waar het zoveel regent. Fietsen door de regen is vervelend en gevaarlijk. Niet alleen door gladde straten, maar zeker ook door regenpakken en -poncho’s die het zicht belemmeren en aan stuur of trappers blijven haken.

Waarom houden we dan vast aan het minst regen-vriendelijke vervoersmiddel? Ik ben niet de eerste die zich dat afvraagt. Op www.hetregentbijnanooit.nl houdt een woon-werk-fietser bij hoe vaak hij droog overkomt. Wat blijkt? Maar 9 % van de tijd regent het. Dus met goed plannen en een beetje geluk, kun je bijna altijd droog overkomen.

Daar denk ik nog eens aan als ik op de fiets naar mijn werk een regenbui over me heen krijg, net nadat de capuchon door een stevige tegenwind van m’n hoofd is gewaaid. Toch ben ik nog altijd beter af dan de chagrijnige koppen in de lange rij stilstaande auto’s waar ik langs fiets… Ik moet er niet aan denken.

30 april 2014

Ga lekker varen

Inge Hulsker Column auto, beleefd, boot, goed zeemanschap, schip, schipper, stuur, varen, water, weg 0 Comments

Weggebruikers worden met de dag onbeleefder. Ze snijden je met 140 kilometer per uur de pas af of ze treuzelen voor je neus. Ze kijken je vuil aan en wijzen op hun voorhoofd, of erger.

Een tip van mij: ga eens varen. Op het water is van zo’n ontwikkeling totaal geen sprake. Iedereen die vaart, groet elkaar. Of je nou een gigantisch vrachtschip of een lief plezierbootje bestuurt, iedereen die je tegenkomt krijgt een vriendelijk opgestoken hand. En mocht je binnen gehoorsafstand raken, dan krijg je zeker ook een ‘lekker weertje, hè?’ er gratis bij.

Verder geldt er op het water een ongeschreven regel dat je elkaar altijd helpt. Mocht een schip motorproblemen krijgen en op drift raken, dan zullen alle boten die in de buurt zijn meteen actie ondernemen. Met een sleepkabel wordt het schip uit de brand geholpen. Niemand eist een beloning of vergoeding. De geredde schipper gooit een blikje bier naar de redders en iedereen vaart weer vrolijk verder.

Net als bij automobilisten, is de ene schipper beter in aanleggen dan de ander. Nou willen we bij een inparkerende automobilist nog wel eens gniffelend op een afstandje staan kijken hoe hij eindeloos heen en weer steekt. Bij een boot niet. Schippers die hun bootje al aan de steiger hebben liggen, komen massaal toelopen als er een nieuwe boot aankomt. Die kan zijn touwen uitgooien naar de stuurlui aan wal. Als de schipper niet zo handig stuurt, trekken zij de boot gewoon naar de kant. Ze helpen met het vastleggen en geven meteen even de informatie over het liggeld, de havenmeester en het dichtstbijzijnde winkeltje.

Oké, op het water is wat meer ruimte en wat minder woon-werk-verkeer, maar ik denk dat we goed zeemanschap wel kunnen vertalen naar de weg. Zwaai eens naar de andere weggebruikers. Laat een onhandig invoegende beginner rustig zijn gang gaan. Ga bij een inparkerende vreemde aanwijzingen geven. Probeer het gewoon eens morgen.

30 maart 2014

Wanneer komt je volgende boek?

Inge Hulsker Blog boek, feedback, manuscript, publicatie, schrijfcursus, schrijftraining, schrijven

Veruit de meest gehoorde vraag is wanneer mijn volgende boek komt. Niet verwonderlijk natuurlijk. Ik noem mezelf schrijver en het is inmiddels anderhalf jaar geleden dat Het Verloren Volk verscheen.

Er is een nieuw jeugdboek in de maak! De eerste versie van KoppelKids ligt er al een tijdje, maar ik ben nog niet tevreden. Nu heb ik de hulp ingeroepen van een manuscriptbegeleider. Die gaat deze zomer door het manuscript heen, wijst precies aan waar de zwakke punten zitten, hoe de verhaallijn interessanter kan worden, en wie weet wat er verder nog uitkomt. Daarna ga ik met die aanwijzingen aan de slag, totdat ik het verhaal goed genoeg vind om er een boek van te maken!

Zit ik in de tussentijd stil? Zeker niet!

Bijna wekelijks schrijf ik een superkort verhaal op 120w.nl.
Ik schrijf regelmatig verhalen voor schrijfwedstrijden. De resultaten daarvan zijn te zien bij Prijzen/publicaties. Binnenkort verschijnen de 5e en 6e bundel met een verhaal van mij!
En ik blijf leren:
- Op het moment volg ik een schrijftraining bij Dé Hogeweg. Elke twee weken komen we met 6 schrijvers bij elkaar in Den Haag om te schrijven en feedback te geven op elkaars verhalen, columns, monologen, gedichten, blogs en wat iedereen maar wil schrijven.
- Via Facebook volgde ik de afgelopen 4 weken de gratis schrijftraining van Marjon Sarneel. Zij gaf korte opdrachten voor een verhaalstart. Die deelden we op Facebook, waarna we feedback kregen van Marjon en van elkaar.
- Verder heeft schrijvenonline.org elke week een schrijfopdracht. Daar probeer ik regelmatig aan mee te doen. Je schrijf een kort verhaal of scene naar aanleiding van de opdracht, die plaats je op het forum en de leden geven elkaar feedback.

Dus ja, er komt een volgende boek, maar wanneer weet ik nog niet precies. Natuurlijk zijn jullie de eerste die het horen! (Ontvang je mijn nieuwsbrief al?)

Intussen blijft deze schrijver zich ontwikkelen. Schrijven is vooral veel doen, delen & feedback geven en ontvangen.

23 februari 2014

Optreden in Heesch

Inge Hulsker Blog, Nieuws 120woorden, de pas, heesch, optreden, verhaal

Vandaag kwamen de schrijvers van 120 woorden bijeen in cultureel centrum De Pas in Heesch om elkaar te ontmoeten en verhalen voor te dragen.

Elke week schrijf ik op de website 120w.nl een verhaal en ik ben niet de enige. Je leert de vaste schrijvers kennen door hun stukjes en natuurlijk door reacties op elkaars verhalen. Maar nog nooit hadden we elkaar in het echt gezien. Vandaag wel! Helaas waren er van de vaste schrijvers uiteindelijk maar vier, maar het was toch de moeite waard om naar Heesch af te reizen om Mas, GJ en André in levenden lijve te ontmoeten.

Gelukkig had Mas ook een aantal andere schrijvers enthousiast gekregen, zodat we toch zo’n 15 voordragende schrijvers hadden. En een aardig aantal toeschouwers.

Iedereen las twee verhalen voor. En na de pauze mochten degene die nog meer hadden er nog een stuk of zes voordragen. Verhalen en anekdotes in allerlei vormen en genres, van poetisch tot grappig. Leuk om zoveel verschillende uitwerkingen te horen. Zeker voor herhaling vatbaar!

8 februari 2014

Koningsdrama

Inge Hulsker Blog koningin, koningsdrama, nederland, schrijfwedstrijd, verhaal, wilhelmina 0 Comments

In het kader van 200 jaar Nederlands Koninkrijk, organiseerden de Bibliotheek van A tot Z, ToBe cultuurcentrum en Dordrecht Viert de schrijfwedstrijd Koningsdrama. 43 inzenders schreven een koningsdrama in 200 woorden.

Op 7 februari 2014 werden de 10 winnaars bekend gemaakt in een leuk programma in het Energiehuis in Dordrecht. Op YouTube staat een filmpje van deze avond.

Eerst werden na een korte toneelpresentatie de drie winnaars bekend gemaakt wiens verhalen tot een toneelstuk bewerkt worden. Vervolgens twee liedjes van een singer-songwriter, en de bekendmaking van de drie winnaars van een liedbewerking. Daarna de drie winnaars van een moderne smartphone-filmbewerking. Elke winnaar kreeg ook een ludiek prijsje, zoals 200 gram jam, 200 snoepjes of 200 waxinelichtjes. Ten slotte de echte winnaar van 200 euro en een toneel-, lied- én filmbewerking van zijn verhaal.

Dit is mijn niet-winnende koningsdrama in 200 woorden:

Koningin Wilhelmina de Tweede

Na vier dagen begin ik net een beetje te wennen. Dan is er ineens druk gefluister. De dokter loopt naar het kamertje van koningin Wilhelmina. Ik kijk vragend naar mijn onderwijzeres, maar die wijst met haar strenge blik op de familiestamboom. Braaf dreun ik alle voorouders en gestorven halfbroers op, terwijl ik naar het portret staar en mijn eigen gelaatstrekken probeer te ontwaren.

Tot nu toe wist ik weinig van het koningshuis. Ik kende alleen het verhaal van de tienjarige Wilhelmina, net zo oud als ik toen, die al koningin werd. Maar inmiddels heb ik zoveel geleerd dat ik haar beter ken dan mezelf.

Vier dagen geleden werd ik meegenomen naar het paleis, waar me werd uitgelegd:
‘Koningin Wilhelmina is ernstig ziek. Wij houden rekening met het ergste. Omdat zij de laatste Oranje afstammeling is, zou dat het einde van ons koninkrijk betekenen. U begrijpt, wij kunnen dat niet laten gebeuren. U vertoont genoeg gelijkenis met Hare Majesteit. Met wat onderwijs in houding en familiegeschiedenis kunt u voor haar doorgaan.’

De dokter verschijnt. Ik bijt op mijn lip. Het zal toch niet? Ik ben er niet klaar voor!
‘Het gevaar is geweken,’ zegt hij. ‘Zij zal volledig herstellen.’

5 januari 2014

Schrijf! 2014

Inge Hulsker Blog boek, evenement, schrijf, schrijver 6 Comments

Gisteren was ik aanwezig bij Schrijf! 2014. Het was de eerste editie van dit jaarlijkse evenement voor iedereen die een boek wil schrijven. Bij een snelle vraagronde tijdens de opening blijkt dat er heel wat schrijvers in de zaal zitten die al een boek geschreven of zelfs uitgegeven hebben. Voor deze schrijvers – waaronder ik zelf – zijn sommige onderdelen van de dag wel herhaling van bekende informatie.

David Mulder begint de dag met iets wat weinig schrijvers aan zullen durven: hij schrijft een verhaal terwijl 180 mensen meekijken. Het publiek mag de locatie en de hoofdpersoon verzinnen. Als er in de zaal een telefoon afgaat, gaat in het verhaal ook ineens de telefoon van de hoofdpersoon.
Bij elke zin die David schrijft, legt hij zijn woordkeuze uit. Dat geeft een interessante kijk in het schrijfproces.

Dan is het de beurt aan schrijfcoach Nanda Huneman. Zij zet ons aan het werk en laat ons onze schrijfwensen voor komend jaar opschrijven. De opdracht om ons ideale schrijfjaar te beschrijven is lekker dromerig. Dan haalt Nanda ons terug naar de realiteit. Nu moeten we realistische stappen opschrijven voor de komende maand, die ons dichter bij onze wensen zullen brengen.

Vlak voor de lunch wordt de uitslag van de schrijfwedstrijd – een levendige jeugdherinnering – bekend gemaakt. De winnaar leest zijn vermakelijke verhaal ‘Ik moest alleen even plassen’ voor.

Na de lunch vertelt Willemijn Tillmans, acquirerend redacteur bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, over het selecteren van manuscripten. Ze is eerlijk over de moeilijke markt, wat haar verhaal af en toe ontmoedigend maakt, zoals ze zelf ook opmerkt. Ze geeft de bekende tips zoals een goede synopsis, een goede spelling en originaliteit.
Ook belicht ze de andere mogelijkheden, zoals TenPages of uitgeven in eigen beheer. Bij dat laatste noemt ze alleen Brave New Books, wat onderdeel is van Nijgh & Van Ditmar, terwijl er tientallen andere mogelijkheden zijn (zoals Pumbo, waar ik Het Verloren Volk uitgaf).
Voor veel aanwezige schrijvers is dit de meest interessante spreker van de dag. Het publiek heeft dan ook een hele lading vragen voor Willemijn, maar helaas is daar niet genoeg tijd voor.

Inez Risseeuw heeft ook nog een workshop voor ons, maar het is te merken dat mensen afhaken, zo aan het eind van de dag. De oefening waarbij je commentaar op je eigen schrijven moet uitwerken, roept zo veel vragen op dat de vervolgoefeningen ook niet uit de verf komen.

Tot slot vertellen drie schrijvers die via TenPages genoeg aandelen verkochten om hun boek te publiceren, over het schrijf- en uitgeefproces.

Voor de borrel aan het slot had ik geen tijd meer, maar het hoogtepunt van deze dag voor mij was zeker het ontmoeten van mede-schrijvers die ik tot nu toe alleen via Twitter kende.

«< 21 22 23 24 25 >»