Vandaag kwamen de schrijvers van 120 woorden bijeen in cultureel centrum De Pas in Heesch om elkaar te ontmoeten en verhalen voor te dragen.
Elke week schrijf ik op de website 120w.nl een verhaal en ik ben niet de enige. Je leert de vaste schrijvers kennen door hun stukjes en natuurlijk door reacties op elkaars verhalen. Maar nog nooit hadden we elkaar in het echt gezien. Vandaag wel! Helaas waren er van de vaste schrijvers uiteindelijk maar vier, maar het was toch de moeite waard om naar Heesch af te reizen om Mas, GJ en André in levenden lijve te ontmoeten.
Gelukkig had Mas ook een aantal andere schrijvers enthousiast gekregen, zodat we toch zo’n 15 voordragende schrijvers hadden. En een aardig aantal toeschouwers.
Iedereen las twee verhalen voor. En na de pauze mochten degene die nog meer hadden er nog een stuk of zes voordragen. Verhalen en anekdotes in allerlei vormen en genres, van poetisch tot grappig. Leuk om zoveel verschillende uitwerkingen te horen. Zeker voor herhaling vatbaar!
In het kader van 200 jaar Nederlands Koninkrijk, organiseerden de Bibliotheek van A tot Z, ToBe cultuurcentrum en Dordrecht Viert de schrijfwedstrijd Koningsdrama. 43 inzenders schreven een koningsdrama in 200 woorden.
Op 7 februari 2014 werden de 10 winnaars bekend gemaakt in een leuk programma in het Energiehuis in Dordrecht. Op YouTube staat een filmpje van deze avond.
Eerst werden na een korte toneelpresentatie de drie winnaars bekend gemaakt wiens verhalen tot een toneelstuk bewerkt worden. Vervolgens twee liedjes van een singer-songwriter, en de bekendmaking van de drie winnaars van een liedbewerking. Daarna de drie winnaars van een moderne smartphone-filmbewerking. Elke winnaar kreeg ook een ludiek prijsje, zoals 200 gram jam, 200 snoepjes of 200 waxinelichtjes. Ten slotte de echte winnaar van 200 euro en een toneel-, lied- én filmbewerking van zijn verhaal.
Dit is mijn niet-winnende koningsdrama in 200 woorden:
Koningin Wilhelmina de Tweede
Na vier dagen begin ik net een beetje te wennen. Dan is er ineens druk gefluister. De dokter loopt naar het kamertje van koningin Wilhelmina. Ik kijk vragend naar mijn onderwijzeres, maar die wijst met haar strenge blik op de familiestamboom. Braaf dreun ik alle voorouders en gestorven halfbroers op, terwijl ik naar het portret staar en mijn eigen gelaatstrekken probeer te ontwaren.
Tot nu toe wist ik weinig van het koningshuis. Ik kende alleen het verhaal van de tienjarige Wilhelmina, net zo oud als ik toen, die al koningin werd. Maar inmiddels heb ik zoveel geleerd dat ik haar beter ken dan mezelf.
Vier dagen geleden werd ik meegenomen naar het paleis, waar me werd uitgelegd:
‘Koningin Wilhelmina is ernstig ziek. Wij houden rekening met het ergste. Omdat zij de laatste Oranje afstammeling is, zou dat het einde van ons koninkrijk betekenen. U begrijpt, wij kunnen dat niet laten gebeuren. U vertoont genoeg gelijkenis met Hare Majesteit. Met wat onderwijs in houding en familiegeschiedenis kunt u voor haar doorgaan.’
De dokter verschijnt. Ik bijt op mijn lip. Het zal toch niet? Ik ben er niet klaar voor!
‘Het gevaar is geweken,’ zegt hij. ‘Zij zal volledig herstellen.’
Gisteren was ik aanwezig bij Schrijf! 2014. Het was de eerste editie van dit jaarlijkse evenement voor iedereen die een boek wil schrijven. Bij een snelle vraagronde tijdens de opening blijkt dat er heel wat schrijvers in de zaal zitten die al een boek geschreven of zelfs uitgegeven hebben. Voor deze schrijvers – waaronder ik zelf – zijn sommige onderdelen van de dag wel herhaling van bekende informatie.
David Mulder begint de dag met iets wat weinig schrijvers aan zullen durven: hij schrijft een verhaal terwijl 180 mensen meekijken. Het publiek mag de locatie en de hoofdpersoon verzinnen. Als er in de zaal een telefoon afgaat, gaat in het verhaal ook ineens de telefoon van de hoofdpersoon.
Bij elke zin die David schrijft, legt hij zijn woordkeuze uit. Dat geeft een interessante kijk in het schrijfproces.
Dan is het de beurt aan schrijfcoach Nanda Huneman. Zij zet ons aan het werk en laat ons onze schrijfwensen voor komend jaar opschrijven. De opdracht om ons ideale schrijfjaar te beschrijven is lekker dromerig. Dan haalt Nanda ons terug naar de realiteit. Nu moeten we realistische stappen opschrijven voor de komende maand, die ons dichter bij onze wensen zullen brengen.
Vlak voor de lunch wordt de uitslag van de schrijfwedstrijd – een levendige jeugdherinnering – bekend gemaakt. De winnaar leest zijn vermakelijke verhaal ‘Ik moest alleen even plassen’ voor.
Na de lunch vertelt Willemijn Tillmans, acquirerend redacteur bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, over het selecteren van manuscripten. Ze is eerlijk over de moeilijke markt, wat haar verhaal af en toe ontmoedigend maakt, zoals ze zelf ook opmerkt. Ze geeft de bekende tips zoals een goede synopsis, een goede spelling en originaliteit.
Ook belicht ze de andere mogelijkheden, zoals TenPages of uitgeven in eigen beheer. Bij dat laatste noemt ze alleen Brave New Books, wat onderdeel is van Nijgh & Van Ditmar, terwijl er tientallen andere mogelijkheden zijn (zoals Pumbo, waar ik Het Verloren Volk uitgaf).
Voor veel aanwezige schrijvers is dit de meest interessante spreker van de dag. Het publiek heeft dan ook een hele lading vragen voor Willemijn, maar helaas is daar niet genoeg tijd voor.
Inez Risseeuw heeft ook nog een workshop voor ons, maar het is te merken dat mensen afhaken, zo aan het eind van de dag. De oefening waarbij je commentaar op je eigen schrijven moet uitwerken, roept zo veel vragen op dat de vervolgoefeningen ook niet uit de verf komen.
Tot slot vertellen drie schrijvers die via TenPages genoeg aandelen verkochten om hun boek te publiceren, over het schrijf- en uitgeefproces.
Voor de borrel aan het slot had ik geen tijd meer, maar het hoogtepunt van deze dag voor mij was zeker het ontmoeten van mede-schrijvers die ik tot nu toe alleen via Twitter kende.
Het jaar loopt weer ten einde, dus tijd voor een terugblik!
voorjaar
Begin dit jaar schreef ik een week in Ierland. In een groot landhuis met de naam Letterdyfe, in de mooie streek Connemara, schreef ik in alle rust een aantal verhalen.
bundels
Op 30 maart werd de bundel Hemels Genot gepresenteerd. Uit alle inzendingen voor de wedstrijd zijn door een jury met o.a. Lulu Wang 50 verhalen geselecteerd, waaronder mijn verhaal Genieten. De feestelijke boekpresentatie in Harderwijk maakt de bundel extra bijzonder.
In juni verscheen ook mijn verhaal Professioneel Geregeld in een bundel. Monument Of Life verzamelde voor deze bundel verhalen van verschillende wedstrijden. De mijne werd derde bij de thema-wedstrijd Passies.
nieuwe ideeën
Ook dit jaar vond ik weer twee bijzonder geslaagde schrijfworkshops. Op eerste pinksterdag was dat Schrijven a la Annie MG Schmidt. En in augustus deed ik bij Zinexprez een schrijfwandeling.
Tijdens de zomer besloot ik een e-mail nieuwsbrief te starten. Veel mensen volgen mij via Facebook of Twitter, maar voor degene die dat niet hebben, of gewoon niet alles kunnen bijhouden, vat ik voortaan al mijn schrijfactiviteiten samen in een mail die ik eens in de twee maanden verstuur.
wedstrijdverhalen
De extra tijd die ik in de zomer overhou, heb ik besteed aan het schrijven van wedstrijdverhalen. Dat leverde een paar mooie resultaten op. Mijn verhalen voor Tales of the Unexpected en Azra haalden de longlist, maar niet de shortlist van verhalen die gepubliceerd werden.
Mijn verhaal De Eerste Keer Dat Ik 30 Werd voor de wedstrijd van Monument Of Life haalde zelfs de eerste plaats! Deze zal in de volgende bundel van Monument Of Life worden opgenomen, later in 2014.
Mijn verhaal De Zonnige Kant werd samen met 45 anderen geselecteerd voor de bundel Nazomer van Jaylen.
Mijn verhaal De Wraak van het Universum verschijnt binnenkort in de bundel van Calami.
najaar
In het najaar volgde ik een korte cursus Columns Schrijven. Dat leverde een aantal columns op, te lezen op Schrijverspunt en hier op mijn website.
Ik sloot het jaar af met een schrijfmaand. In het kader van NaNoWriMo schreef ik in November 50.000 woorden aan een nieuw boek Het Boekenhoekje. Het leverde een mooie basis op, waar in 2014 verder aan gesleuteld kan worden.
Er is weer een nieuw blik wanhopige boeren opengetrokken om het volgende seizoen Boer Zoekt Vrouw te vullen. Blijkbaar is de gemiddelde Nederlandse boer niet in staat zelf een geschikte boerin te vinden, dus roepen ze daarvoor de hulp in van Yvonne Jaspers en drie miljoen kijkers.
Drie miljoen kijkers! Dat betekent dat 1 op de 5 Nederlanders thuis voor de buis zit om te zien welke boer de meeste brieven krijgt, welke boer de meest onhandige sociale vaardigheden laat zien, welke boer de verkeerde keus maakt. Een op de vijf Nederlanders zit op zondagavond naar zijn tv te schreeuwen dat boer Martin niet voor Swaen maar voor Wilma moet kiezen. Die keuze lijkt me trouwens – zonder ooit een aflevering gezien te hebben – meteen duidelijk. Iemand met een deftige naam als Swaen kan nooit een echte boerin worden.
Waarom is dit programma bedacht voor boeren? Er moet ergens een overleg zijn geweest tussen programma-makers van de KRO. Iemand bedacht een dating-programma. Een ander riep dat dat al te vaak gedaan is. Daarop riep iemand dat ze een specifieke markt moesten aanboren. Het liefst een groep die zelf de grootste moeite heeft om aan een vrouw te komen. Eureka! Boeren!
Maar zijn boeren wel de meest kanslozen in de liefde? Ze hadden net zo goed kunnen kiezen voor computernerds. Iedereen kent wel een bebrilde, hyperintelligente, verlegen jongen die zich als een vis in het water voelt achter een computer, maar meteen naar zijn astma-inhaler grijpt als hij door een vrouw wordt aangesproken.
Yvonne Jaspers is natuurlijk de ideale persoon om de nerds aan de vrouw te helpen. In de eerste aflevering stellen de nerds zich voor met een profiel. De enige beelden die we zien, zijn van achterhoofden voor computerschermen. Daarop kunnen kijkers geen brieven, maar natuurlijk e-mails sturen.
Dan ontvangt elke nerd drie vrouwen in zijn chatroom. Daar kunnen ze een paar dagen rondhangen en erachter komen wat ze met elkaar gemeen hebben. De nerd kan eens goed kijken welke vrouw hem het meest aanstaat. Wie gebruikt het leukste lettertype, wie plaatst te weinig smileys, wie is te scheutig met foute afkortingen als LOL en BRB?
Na deze chatdagen worden de nerds geïnterviewd. Via de chat natuurlijk.
‘Miranda heeft wel humor. Maar ze gebruikt nooit hoofdletters.’
‘Barbara deelde de leukste YouTube filmpjes.’
‘Ik voelde eerst wel een klik met Linda, maar ze wist niet wat ROFL betekent.’
Uiteindelijk kiest elke nerd één vrouw, die een weekje bij hem in huis komt logeren. Ze neemt natuurlijk haar eigen laptop mee. Naast elkaar achter hun laptops gezeten, kunnen ze rustig chatten, e-mailen en delen.
De grote finale aflevering onthult welke nerd op een bepaald moment tijdens die week ineens opkeek van zijn laptop en de gekozen vrouw recht in het gezicht keek. Dat is de ultieme winnaar van Nerd Zoekt Vrouw.
Het is alweer de laatste week van November, tijd voor een NaNoWriMo update. Mijn verhaal Het Boekenhoekje zit inmiddels op 40.000 woorden, keurig op schema dus om aan het eind van de maand 50.000 woorden te halen!
Ten eerste mijn hartelijke dank voor de suggesties tot nu toe. Er gebeurt al van alles in Gina’s boekenwinkel Het Boekenhoekje. Ik heb nog een aantal ideeën om uit te werken, maar kan nog wel wat gebeurtenissen gebruiken om de uurtjes op het midden van de dag op te vullen. Dus suggesties zijn nog steeds welkom!
Intussen heb ik als achtergrond voor mijn hoofdpersoon Gina twee korte verhalen geschreven, die – niet geheel toevallig – in de thema’s passen van twee schrijfwedstrijden op Monument Of Life. Lees ze via de links hieronder, en jawel, je mag stemmen. (bloemen aan de linkerzijkant)
Voor de eerste wedstrijd Een Zomer om Nooit te Vergeten plaatste ik het verhaal Omslag.
Elke week schrijf ik op de website 120w.nl een verhaal en ik ben niet de enige. Je leert de vaste schrijvers kennen door hun stukjes en natuurlijk door reacties op elkaars verhalen. Maar nog nooit hadden we elkaar in het echt gezien. Vandaag wel! Helaas waren er van de vaste schrijvers uiteindelijk maar vier, maar het was toch de moeite waard om naar Heesch af te reizen om Mas, GJ en André in levenden lijve te ontmoeten.
