Vandaag is ie officieel gepresenteerd, de verhalenbundel Insomnia, spannende verhalen tegen het slapengaan.
Vol trots presenteerden Theo van Rijn en Sandra Salome van LetterRijn de bundel aan een volle zaal in het Wapen van Rijsenburg in Driebergen. Vijf van de schrijvers uit de bundel lazen een stukje voor uit eigen werk. Daarna werd er druk gesigneerd en bijgepraat.
Net als de andere 30 schrijvers kreeg ik een exemplaar van de bundel en een jury-rapport bij mijn verhaal Kronkels. En dat is een mooi rapport!
De bundel is te koop voor € 14,95 op de website van LetterRijn, bij elke lokale boekhandel, of bij mij.
Er komen twee bundelpresentaties aan! Altijd leuk om met een verhaal een bundel te halen, maar dubbel leuk als er een mooie presentatie georganiseerd wordt.
Insomnia
Uitgeverij LetterRijn brengt al een paar jaar mooie professionele bundels uit. Ondanks de moeilijke opdracht om een verhaal in de stijl van Edgar Alan Poe te schrijven, is het me gelukt één van de dertig plekjes in de bundel te veroveren. Eén waar ik trots op ben dus. De presentatie belooft een mooi evenement te worden.
Er is zelfs een heuse boektrailer:
bundel: Insomnia, verhalen tegen het slapengaan. Hier te bestellen voor € 14,95. presentatie: zo 16 november 2014 15:00 uur, Het Wapen van Rijsenburg, Driebergen. Toegang gratis. fragment uit mijn verhaal Kronkels:
“Eindelijk zak ik weg in een duistere droomwereld. Al gauw komt Dennis in beeld. De jongen met het bijna kaal geschoren hoofd kijkt me met zijn typische brutale blik aan. Ik kan hem bijna hé pa horen zeggen, zoals de laatste tijd zijn gewoonte was. Ik vond pa maar niets, maar besloot rustig te wachten tot die fase over zou gaan. Nu zal die fase eeuwig duren.
Dennis opent zijn mond alsof hij iets wil zeggen. Dan opent zijn mond verder, als in een uitgebreide gaap. Dan nog verder. En verder. Ineens kijk ik in de hersenpan van mijn zoon. De wriemelende hersenen bezorgen me rillingen.”
Het Gebaar
De bundel van Godijn Publishing heeft een bijzonder thema: doven en gebaren. Er was wat research en inlevingsvermogen voor nodig, maar mijn verhaal zat bij de beste 25. Tijdens de presentatie worden de 1e, 2e en 3e prijswinnaars bekend gemaakt.
bundel: Het Gebaar, dat mijn leven veranderde. presentatie: za 22 november 2014 14:30 – 17:00 uur, Park Schouwburg, Hoorn. Reserveer een kaartje voor €4,50. fragment uit mijn verhaal Kleine Handen, Grote Gebaren:
“Op een druilerige donderdagmiddag in oktober ontmoette ik hem voor het eerst. Een lange, magere man met grijze haren. Zijn slungelige lijf zorgde ervoor dat hij zijn rug gekromd hield, waardoor zijn hoofd steeds naar beneden gericht was. Hij glimlachte wat onbeholpen naar me en keek naar mijn dochter, die naast me stond. Ik vond het niet erg, zo reageren de meesten. Al was ze pas zeven, mijn dochter was een ervaren tolk. Ze stelde mij voor en gebaarde naar mij dat hij Anton heette. Ik had zijn naam niet kunnen liplezen, want hij mompelde die naar de grond. Mijn uitgestoken hand leek hij met tegenzin aan te nemen. Meteen daarna klampte hij zijn handen weer samen in zijn schoot.”
Laat me maar weten of je bij (één van) deze twee presentaties aanwezig wil zijn!
Vandaag, 13 september 2014, was de Middag van het Kinderboek. Waarom het zo heet weet ik niet, want ook ’s ochtends was er een programma. Het was een gezellige drukte in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, waar de dag met het thema Internationaal plaats vond.
Uit de drie workshops in de ochtend had ik de keuze gemaakt voor Vertalen als Vak van Annelies Jorna. Heel boeiend. Het was meer een lezing dan een workshop, we hoefden zelf niets te doen. Al werd er wel meegepraat door aanwezige recensenten, uitgevers en schrijvers. Wat ik vooral interessant vond aan wat ze vertelde, is dat een vertaler tijdens het vertalen ook redigeert en de stijl aanpast. Het kan ook gebeuren dat een vertaler een continuïteitsfout ontdekt en die doorgeeft aan de schrijver. Er is meer samenwerking tussen schrijver en vertaler dan ik dacht.
Na de lunch, waar de schrijvers alvast elkaar konden ontmoeten of met elkaar konden bijpraten, opende Ted van Lieshout de middag. Er was een fijn gevarieerd aanbod van sprekers:
Agnes Vogt van het Nederlands Letterenfonds verbaasde mij met de hoeveelheid nederlandse kinderboeken die vertaald zijn en in zo’n beetje alle landen van de wereld gelezen worden.
Andrea Kluitman vertelde over haar ervaringen bij het vertalen van kinderboeken.
Australiër David Colmer vertelde hoe hij Jip en Janneke leerde waarderen toen zijn kinderen klein waren. Later heeft hij veel werk van Annie M.G. Schmidt in het engels vertaald, zoals Tow-Truck Pluck (Pluk van de Petteflet natuurlijk).
Tijdens deze middag werkte Loes Riphagen op het podium aan een groot schilderij. Een leuk idee om onze ogen bezig te houden tijdens de lezingen. Heel knap hoe Loes in zo’n korte tijd en met al dat publiek rustig door kon werken. En het is nog hartstikke mooi geworden ook! Dank aan Mathilde voor de foto.
Na de pauze was het de beurt aan Aidan Chambers. Ik moet bekennen dat ik deze schrijver nog niet kende. Hij vertelde vanwege zijn 80ste verjaardag over de veranderingen in het boekenvak, waarbij hij mooie anekdotes uit zijn jeugd aanhaalde. Hij sprak wel drie kwartier, maar had geen enkel probleem ieders aandacht vast te houden. Zijn slotbetoog dat Nederland het beste westerse land is, viel hier natuurlijk in goede aarde.
Ten slotte werden de Gouden Lijsten van het CPNB uitgereikt aan Tijgereiland van Daan Remmerts de Vries en Zeven Minuten Na Middernacht van Patrick Ness.
Een zeer geslaagde ochtend en middag van het Kinderboek!
Gefeliciteerd! Vandaag is de 95ste verjaardag van Drs. P! Schrijver, dichter, cabaretier. Als je niet weet wie hij is, zie dan hier een filmpje waarin hij zijn liedje Dodenrit zingt, met daarin de bekende zin Troika hier, Troika daar. Beetje ouderwets? Tja, het liedje is uit 1974.
Gelukkig heeft Drs P veel tijdloze versjes geschreven, en dat schijnt hij tot op de dag van vandaag nog steeds te doen. Voor mij is hij vooral de uitvinder van het Ollekebolleke. Een versvorm waarbij het ritme klinkt als het woord ollekebolleke. In dit boekje heeft hij er honderden verzameld:
Natuurlijk kon ik het niet laten er zelf ook een paar te schrijven …
Drs P
Na vijfennegentig
zomers en winters en
lentes en herfsten te
hebben gewacht
Tijd voor pensioen nu toch?
rijmende-versjes-stop
voor Doctorandus P
had je gedacht
Hun hebben
Hun is bezittelijk zij is het onderwerp
dat is de stelregel
simpel als wat
Verder kan hun ook als
afwijkingsregeltje aan hen betekenen
onthou je dat?
Dit weekend was het zover: Fabriek Magnifique, het culturele festival van Veghel. Een heel weekend cultuur en food, met als thema Aan Tafel.
Voordat ik aan mijn verhalen-optreden begon, heb ik uitgebreid kennis gemaakt met het festival. In alle hoeken en parken van Veghel was wat te beleven. Er was genoeg te knutselen en te spelen voor kinderen. Op de vele podia was muziek, dans en toneel in alle stijlen, voor ieder wat wils. Ik zag een licht klassiek koor, een cabaret-trio en een bijzonder meestemmig muziekstuk in een oude lege silo.
Later dan gepland, tegen half 6 op zondagmiddag, waren wij 120 woorden schrijvers aan de beurt. Helaas net niet op tijd voor de regenbui, maar uiteindelijk zorgde dat ervoor dat het publiek bij elkaar moest kruipen onder de overkapping, wat voor een knus sfeertje zorgde. Ik opende met dit Aan Tafel verhaal en las er nog een stuk of vier voor. Leuk om medeschrijvers Hadeke en Mas Papo (weer) te ontmoeten. En een gezellig festival om kennis mee te maken.
Volgend weekend vindt in Veghel het cultureel festival Fabriek Magnifique plaats en ik treed op!
Het hele weekend 11 – 12 – 13 juli zijn er gratis toegankelijke activiteiten op het gebied van Cultuur & Food. Muziek, dans, theater, kunst, literatuur en culinaire verrassingen. Zie hier het hele programma van Fabriek Magnifique.
Op zondagmiddag 13 juli treden mijn mede-schrijvers en ik op in de tuin van de bibliotheek. Tussen 16:15 uur en 17:00 uur zullen wij een aantal verhalen van 120 woorden voordragen. Het thema van het festival is dit jaar Aan Tafel, dus daar zullen zeker wat verhalen op aansluiten. Wij worden vooraf gegaan door een aantal dichters, afgewisseld met muziek. Kortom, je kunt je de hele dag vermaken. Ik zie je daar!
