15 juni 2014

Schrijfwedstrijden

Inge Hulsker Blog bundel, jury, longlist, prijs, publicatie, schrijfwedstrijd, shortlist, spanning, verhaal, wedstrijd

Het zal je wel opgevallen zijn: ik doe vaak aan schrijfwedstrijden mee. Regelmatig hoor ik: ‘Jij wint altijd’. Laat ik iedereen gelijk uit die droom helpen: heel vaak haal ik geen prijs of nominatie, maar ik bericht natuurlijk vooral over de positieve resultaten!

De belangrijkste reden voor mij om mee te doen aan wedstrijden, is om aan het schrijven te blijven. Beter schrijven leer je vooral door het veel te doen. Maar ik vind het lastig om voor mezelf te gaan zitten schrijven. Waar begin ik? Waarover? Een wedstrijd heeft vaak een thema en ook niet onbelangrijk: een deadline. Als een verhaal voor een bepaalde datum af moet zijn, heb ik tenminste een stok achter de deur.

Verder is deelname aan wedstrijden een goede manier om te zien of je verhalen van een goed niveau zijn. Hoewel de selectie door een jury een subjectief gebeuren blijft, kun je wel aannemen dat je goed schrijft als je regelmatig geselecteerd wordt.

Wel is het zaak het kaf van het koren te scheiden, want in principe kan iedereen een schrijfwedstrijd organiseren. Het blijft mensenwerk, en de één neemt het serieuzer dan de ander. Zo heb ik al weleens in een bundel met een lelijke voorkant en vol spel- en typefouten gestaan. Zonde, maar dan weet ik dat ik aan hun volgende wedstrijd niet meer mee hoef te doen.
Gelukkig zijn er ook heel veel goed georganiseerde wedstrijden, met aandacht voor de verhalen en de schrijvers.

Ten slotte blijft het natuurlijk altijd spannend, wachten op de uitslag. Zo was ik gisteren teleurgesteld dat mijn verhaal niet de bundel heeft gehaald van Schrijfatelier Alicia, dat vorig jaar wel mijn verhaal opnam, en daar een mooie bundelpresentatie bij organiseerde.
En op dit moment zit ik in spanning te wachten op de shortlist van de Insomnia wedstrijd van LetterRijn. Mijn verhaal heeft de longlist van 67 verhalen gehaald, daar ben ik al heel blij mee. Maar daar wordt nog de helft uit geselecteerd voor de bundel! Duim je voor me?

Update 5 juli: Ja, mijn verhaal is geselecteerd voor de bundel Insomnia! Bedankt voor het duimen!

26 mei 2014

Schrijf5daagse

Inge Hulsker Blog feedback, frankrijk, groep, inspiratie, rust, schrijven, vakantie, verhaal

De afgelopen vijf dagen was ik in Aubenton, een dorpje in Noord-Frankrijk, net over de Belgische grens. Met elf andere schrijvers zat ik een weekje in Centre de Buirefontaine voor 5 dagen lekker schrijven. Met drie redenen:

1) rust om te schrijven
Ik schrijf graag, maar toch is het moeilijk om me thuis niet af te laten leiden. Er is altijd een huishoudelijk klusje, werk, hobby of gewoon wat surfen op het internet. In ons Franse vakantie-oord werden alle maaltijden voor ons verzorgd; zelfs opruimen hoefden we niet te doen. Verder was alle tijd voor schrijven. En er was geen internet, dus geen kans om te verdwalen op social media als ik een lastige scene moest schrijven.

2) inspiratie
Zet schrijvers bij elkaar en er gebeurt wat. Alleen al het feit dat je helemaal in Frankrijk ben om te schrijven, levert al meer woorden op dan een gewone dag thuis. Maar er is ook een hoop extra stimulans. Zoals een vel papier waar iedereen zijn mooiste zinnen op mag schrijven. Dan zijn er de gesprekken aan tafel, over moorden in een wasstraat, tijgerhuiden, maar ook over teveel bijwoorden en tussenwoorden en hoe pijnlijk het is om een mooi stuk tekst te moeten weggooien.

3) begeleiding
Wat ook heerlijk is, is dat je de schrijfdocenten in huis hebt. Deze week waren Suzanne Wouda en Inge de Bie met ons mee. Steeds als ik een versie van mijn verhaal af had, was een van hen, of een van de andere schrijvers, bereid die te lezen en van zinnig commentaar te voorzien. Elke versie werd meteen weer beter. Een lekkere en snelle manier van werken.

Het was genieten, de mooie, rustige omgeving, perfecte verzorging en gezellige mensen!

Ik wil mijn mede-schrijvers Marjan Brouwers, Marcel van Driel, Leander de Goede, Ludy, Micha Meinderts, Marlies Vaz Nunes, Suzanne Peters, Daphne, Waus hartelijk danken voor de inspiratie en de gezelligheid!

15 mei 2014

Minibiebs

Inge Hulsker Blog boeken, lenen, lezen, lfl, little free library, minibieb, ruilen 0 Comments

Ze schieten als paddenstoelen uit de grond: minibiebs. Eerder schreef ik al over de little free libraries, die in het nederlands dus ook wel minibiebs worden genoemd. Een kastje waar iedereen boeken uit mag lenen, ruilen of meenemen. Nu er een subsidie-actie loopt voor minibiebs in Zuid-Holland, verwachten we er binnenkort nog veel meer. Vandaag ging ik er alvast een aantal langs om overal een exemplaar van mijn Verloren Volk achter te laten.

In Delfgauw staat een keurig kastje voor de deur van Vrijeban 14. Hierin staan nette boeken en de bewoner zorgt zelfs voor een papieren instructie in elk boek.

In Delft vond ik dit kleurige kastje met wat oudere boeken, voor de deur van Amazoneweg 94.

Rijswijk heeft voor zover ik weet pas één minibieb, aan de Valkruststraat. Voor de deur van nummer 12 staat een goedgevuld houten kastje.

Den Haag heeft heel wat minibiebs, dus die heb ik niet allemaal bezocht.

Een vrij nieuwe hangt in Moerwijk op de hoek van de Moerweg en de Melis Stokelaan. Dit is een bijzonder stevige. En hij heeft zelfs een la! Daarin liggen wat stripboeken en tijdschriften. Het boekendeel is ook goed gevuld.

In Transvaal staat naast de parkeerautomaat op de kruising Nunspeetlaan / Velpsestraat een fraai kastje. Deze trof ik maar half gevuld, met wat oude en kapotte boeken. Hier heb ik dus flink wat boeken uit mijn voorraad bij gezet.

Tenslotte bezocht ik nog het kleine bibliotheekje aan de Valkenboskade, tegenover nummer 236. Deze heb ik eerder bezocht, en hij is wel wat achteruit gegaan, met een vastgetaped deurtje en een elastiekje als sluiting. Maar hij was wel goed gevuld. Er kon nog net een Verloren Volk bij.

Ik hoop dat mijn boek weer nieuwe lezers bereikt. En dat er maar veel minibiebjes bij mogen komen!

12 mei 2014

Fietsland

Inge Hulsker Column droog, fiets, nederland, plat, poncho, regen, regenpak, weer, werk

Nederland telt meer fietsen dan mensen. Dat klopt wel als je er over nadenkt. Iedereen heeft wel een fiets en hoeveel mensen ken je die bijvoorbeeld een stadsfiets en een racefiets hebben? Of een elektrische fiets en één waar je zelf het werk moet doen? Of een bakfiets erbij voor vervoer van kinderen of spullen? Het handjevol mensen dat geen fiets bezit – baby’s en hoogbejaarden – valt daar makkelijk tegen weg.

Dat ons land zo’n fietsland is, komt ongetwijfeld doordat het land plat en klein is. Maar het lijkt ook een beetje dom, voor een land waar het zoveel regent. Fietsen door de regen is vervelend en gevaarlijk. Niet alleen door gladde straten, maar zeker ook door regenpakken en -poncho’s die het zicht belemmeren en aan stuur of trappers blijven haken.

Waarom houden we dan vast aan het minst regen-vriendelijke vervoersmiddel? Ik ben niet de eerste die zich dat afvraagt. Op www.hetregentbijnanooit.nl houdt een woon-werk-fietser bij hoe vaak hij droog overkomt. Wat blijkt? Maar 9 % van de tijd regent het. Dus met goed plannen en een beetje geluk, kun je bijna altijd droog overkomen.

Daar denk ik nog eens aan als ik op de fiets naar mijn werk een regenbui over me heen krijg, net nadat de capuchon door een stevige tegenwind van m’n hoofd is gewaaid. Toch ben ik nog altijd beter af dan de chagrijnige koppen in de lange rij stilstaande auto’s waar ik langs fiets… Ik moet er niet aan denken.

30 april 2014

Ga lekker varen

Inge Hulsker Column auto, beleefd, boot, goed zeemanschap, schip, schipper, stuur, varen, water, weg 0 Comments

Weggebruikers worden met de dag onbeleefder. Ze snijden je met 140 kilometer per uur de pas af of ze treuzelen voor je neus. Ze kijken je vuil aan en wijzen op hun voorhoofd, of erger.

Een tip van mij: ga eens varen. Op het water is van zo’n ontwikkeling totaal geen sprake. Iedereen die vaart, groet elkaar. Of je nou een gigantisch vrachtschip of een lief plezierbootje bestuurt, iedereen die je tegenkomt krijgt een vriendelijk opgestoken hand. En mocht je binnen gehoorsafstand raken, dan krijg je zeker ook een ‘lekker weertje, hè?’ er gratis bij.

Verder geldt er op het water een ongeschreven regel dat je elkaar altijd helpt. Mocht een schip motorproblemen krijgen en op drift raken, dan zullen alle boten die in de buurt zijn meteen actie ondernemen. Met een sleepkabel wordt het schip uit de brand geholpen. Niemand eist een beloning of vergoeding. De geredde schipper gooit een blikje bier naar de redders en iedereen vaart weer vrolijk verder.

Net als bij automobilisten, is de ene schipper beter in aanleggen dan de ander. Nou willen we bij een inparkerende automobilist nog wel eens gniffelend op een afstandje staan kijken hoe hij eindeloos heen en weer steekt. Bij een boot niet. Schippers die hun bootje al aan de steiger hebben liggen, komen massaal toelopen als er een nieuwe boot aankomt. Die kan zijn touwen uitgooien naar de stuurlui aan wal. Als de schipper niet zo handig stuurt, trekken zij de boot gewoon naar de kant. Ze helpen met het vastleggen en geven meteen even de informatie over het liggeld, de havenmeester en het dichtstbijzijnde winkeltje.

Oké, op het water is wat meer ruimte en wat minder woon-werk-verkeer, maar ik denk dat we goed zeemanschap wel kunnen vertalen naar de weg. Zwaai eens naar de andere weggebruikers. Laat een onhandig invoegende beginner rustig zijn gang gaan. Ga bij een inparkerende vreemde aanwijzingen geven. Probeer het gewoon eens morgen.

30 maart 2014

Wanneer komt je volgende boek?

Inge Hulsker Blog boek, feedback, manuscript, publicatie, schrijfcursus, schrijftraining, schrijven

Veruit de meest gehoorde vraag is wanneer mijn volgende boek komt. Niet verwonderlijk natuurlijk. Ik noem mezelf schrijver en het is inmiddels anderhalf jaar geleden dat Het Verloren Volk verscheen.

Er is een nieuw jeugdboek in de maak! De eerste versie van KoppelKids ligt er al een tijdje, maar ik ben nog niet tevreden. Nu heb ik de hulp ingeroepen van een manuscriptbegeleider. Die gaat deze zomer door het manuscript heen, wijst precies aan waar de zwakke punten zitten, hoe de verhaallijn interessanter kan worden, en wie weet wat er verder nog uitkomt. Daarna ga ik met die aanwijzingen aan de slag, totdat ik het verhaal goed genoeg vind om er een boek van te maken!

Zit ik in de tussentijd stil? Zeker niet!

Bijna wekelijks schrijf ik een superkort verhaal op 120w.nl.
Ik schrijf regelmatig verhalen voor schrijfwedstrijden. De resultaten daarvan zijn te zien bij Prijzen/publicaties. Binnenkort verschijnen de 5e en 6e bundel met een verhaal van mij!
En ik blijf leren:
- Op het moment volg ik een schrijftraining bij Dé Hogeweg. Elke twee weken komen we met 6 schrijvers bij elkaar in Den Haag om te schrijven en feedback te geven op elkaars verhalen, columns, monologen, gedichten, blogs en wat iedereen maar wil schrijven.
- Via Facebook volgde ik de afgelopen 4 weken de gratis schrijftraining van Marjon Sarneel. Zij gaf korte opdrachten voor een verhaalstart. Die deelden we op Facebook, waarna we feedback kregen van Marjon en van elkaar.
- Verder heeft schrijvenonline.org elke week een schrijfopdracht. Daar probeer ik regelmatig aan mee te doen. Je schrijf een kort verhaal of scene naar aanleiding van de opdracht, die plaats je op het forum en de leden geven elkaar feedback.

Dus ja, er komt een volgende boek, maar wanneer weet ik nog niet precies. Natuurlijk zijn jullie de eerste die het horen! (Ontvang je mijn nieuwsbrief al?)

Intussen blijft deze schrijver zich ontwikkelen. Schrijven is vooral veel doen, delen & feedback geven en ontvangen.

«< 20 21 22 23 24 >»