11 juni 2016

Vijfentwintig Obsessies

Inge Hulsker Nieuws boek, bundel, verhaal, vijfentwintig obsessies 0 Comments

Boeklancering

Nog net voor mijn vakantie, op 29 mei, werd de bundel Vijfentwintig Obsessies gepresenteerd. In Stayokay in Amsterdam waren er voordrachten, muziek en natuurlijk signerende schrijvers. Voor deze bundel verzamelde Godijn Publishing 25 verhalen over obsessies, waaronder mijn Een Uniek Personage. Hier een klein fragment:

Vroeger vertelde ik thuis al verhalen over mijn vriendjes Harry, Heidi en Pippi. Het duurde even voor mijn ouders erachter kwamen dat er helemaal geen kinderen met die namen in mijn klas zaten. Voorzichtig polsten ze of die vriendjes denkbeeldig waren. Ik zat al bijna bij de schoolpsychiater toen ze begrepen wat ik deed. Voor mij was het heel logisch. Het meisje dat naast me zat had twee lange vlechten, dus noemde ik haar Heidi. Harry had een rond brilletje en een litteken. Pippi had rood haar en was heel sterk. Natuurlijk kende ik hun echte namen, maar ik noemde ze liever bij de namen die ik bij ze vond passen.
Zo doe ik dat nog steeds. Daarom vinden mensen mij raar. Maar ach, iedereen heeft wel wat. Toch? Behalve die jongen van de schilderles. Hij heeft geen enkele eigenaardigheid, niets dat me ergens aan doet denken. Ik moet toch ooit iemand zoals hij zijn tegengekomen in een verhaal?

Meer verhalen

De rest van dit verhaal, en nog 24 andere obsessie-verhalen zijn te lezen in de bundel. Voor € 16,95 te bestellen bij elke lokale boekhandel, bij Godijn Publishing of bij mij.

Tweet

8 mei 2016

Extra tijd cadeau

Inge Hulsker Verhaal cadeau, schrijverspunt, verhaal, wedstrijd 0 Comments

Schrijverspunt heeft weer een korte verhalen wedstrijd georganiseerd. Dit keer is het thema Het Cadeau. Daar kon ik wel wat mee. Hieronder mijn inzending.

Extra Tijd

Elk jaar geeft Indra hetzelfde antwoord: ‘Wat extra tijd, graag.’ Daarna vraagt Koen altijd: ‘En wat wil je nog meer?’ Dan noemt ze meestal zoiets als een ketting of een praktisch huishoudelijk voorwerp. Dit keer stelt hij de tweede vraag niet. Ze kijkt even op, maar laat het gaan.

Op de ochtend van haar verjaardag is Koen al vroeg vertrokken. Als Indra wakker wordt staat er een ingepakte doos op haar nachtkastje. Ze scheurt het papier er vanaf en onthult een bruine kartonnen doos. Daaruit stijgt een nevel op. Langzaam vormt de nevel zich tot een doorzichtige verschijning in de vorm van een fee. Indra schiet in de lach en wrijft hard in haar ogen. Ze heeft duidelijk te veel tekenfilms gekeken met de kinderen. Als ze haar ogen weer opent, ziet ze nog steeds de toverfee, die uit het pakketje sliert, zoals de geest uit de fles van Aladdin.

Lees de rest van het verhaal verder op de website van Schrijverspunt.

Tweet

7 mei 2016

Schrijven in de Molen

Inge Hulsker Verhaal delft, molen, molen de roos, schrijfcafé, verhaal 0 Comments

Op donderdag 5 mei, hemelvaartsdag & bevrijdingsdag, was er een speciale editie van het maandelijkse Schrijfcafé Delft. Deze was namelijk in Molen de Roos. We kregen een rondleiding door de molen, die nog dagelijks in werking is. Vanaf de stelling heb je prachtig uitzicht over de binnenstad, zeker op zo’n zonnige dag.

We schreven ieder een verhaal over een detail in de molen. Het mijne werd geïnspireerd door dit kleurige bord dat bij binnenkomst aan de muur hangt.

Terug naar de molen

Een rode stift en een opstapje, dat was alles wat Eline nodig had. Doelbewust zette ze de stift op het bord, waarop een molen stond afgebeeld. Ze tekende pappa, Michael en zichzelf als stokpoppetjes, staand op de bovenste wiek. Haar stiefmoeder Eva tekende ze er mooi niet bij.

Nu, twintig jaar later, hangt de kleurige plaat er nog steeds. Eline kijkt om zich heen. Niemand in de buurt. Snel haalt ze een stift uit haar tas. Ze tekent naast haar vader nog een poppetje, met rok. Ze stopt de stift weer weg, net voordat haar vader en Eva aankomen.
‘Kijk,’ zegt Eline. ‘Dit heb ik getekend toen we hier twintig jaar geleden waren.’
‘Zijn wij dat?’ vraagt Eva. ‘Wat lief!’

Oja, het verhaal heeft toevallig 120 woorden, dus het staat ook op 120w.nl.

Tweet

24 april 2016

Voorburgse Schatten

Inge Hulsker Nieuws column, kinderboerderij, schatten, vliet, voorburg, wedstrijd 0 Comments

De Bibliotheek aan de Vliet organiseerde een columnwedstrijd rond de Erfgoeddag in Leidschendam – Voorburg met het thema Schatten aan de Vliet. Het wedstrijdelement ontbrak, omdat er maar vier inzendingen waren. Toch leuk om hier de vier columns te lezen: Winnaars columnwedstrijd ‘Schatten aan de Vliet’. Klik op mijn naam om mijn column over de kinderboerderij te lezen.

Tweet

3 april 2016

Kinderen kennen geen taboes

Inge Hulsker Blog amsterdam, lezing, middag van het kinderboek, mvhk, oba 0 Comments

Op 2 april vond in Amsterdam weer de Middag van het Kinderboek plaats. Een misleidende naam, want het begon al ’s ochtends.

Ik begon met de lezing van Selma Noort over diversiteit in kinderboeken. Zij had daar uit haar ervaring veel over te vertellen. Zo worden er wel veel boeken geschreven over bijvoorbeeld Turkse of Marokkaanse kinderen, maar dan gaat het altijd over het Suikerfeest. Waarom niet over de Koningsspelen? Meer nadruk op het Nederlands-zijn van alle kinderen is waar Selma voor pleit.

Na een lunch op de zevende verdieping van de OBA, met uitzicht over het IJ, begon de Middag van het Kinderboek.

Het was een goed gevuld programma dat geen moment verveelde. Tijdens alle lezingen en gesprekken konden we kijken naar Mies van Hout, die op het podium een schilderij maakte. Aan het eind van de middag stond er een gezellige roze olifant op het doek.

Saskia de Bodt wees ons vanuit historisch perspectief op afbeeldingen en verhalen die vroeger wel in boeken stonden, maar nu eigenlijk niet meer kunnen, zoals een kind waarvan de duimen afgeknipt worden. Ik vond het een verrassend begin. Ik dacht zelf dat er vroeger minder kon dan nu.

Op de zeepkist mocht ieder zeggen wat hij wilde. Zo vroeg Marcel van Driel alle schrijvers lid te worden van de VVL en leek het Wieke van Oordt een goed idee als we minder kinderboeken per jaar gaan uitgeven.

Na een korte pauze mocht Jaap Friso zijn expertise delen. Als kinderboekenrecensent had hij van elk taboe dat je maar kunt verzinnen een voorbeeldboek.

In het forumgesprek en zaalgesprek waren we het er al gauw over eens dat taboes voor kinderen zelf niet bestaan, maar wel voor opvoeders. En eigenlijk is het vooral goed om alle taboes in boeken te stoppen, zodat er open over gesproken kan worden. Dit werkt wel voor ‘vrije’ boeken, maar niet voor de leesmethodes op scholen. Omdat er rekening moet worden gehouden met bijvoorbeeld islamitische en christelijke scholen, moet religie helemaal uit deze boeken worden gehouden. Het gaat zo ver dat kerktorens en zelfs varkens niet in deze boekjes voor mogen komen. Iets wat duidelijk een verschil tussen commercieel belang en persoonlijke mening naar voren bracht bij Anke Werker van Uitgeverij Zwijsen.

Tijdens deze (mid)dag van het kinderboek was er in elk geval niets taboe. Weer een uitstekend georganiseerd evenement met een programma vol goede sprekers en interessante mensen.

Foto’s van de Facebook pagina Middag van het Kinderboek.

Tweet

27 maart 2016

Schrijfnacht

Inge Hulsker Blog evenement, night shift, schrijfnacht, writer's guide 0 Comments

Middenin dit paasweekend meldde ik me om 9 uur ’s avonds bij Me We in Rotterdam voor een schrijfnacht. Silvana heette 12 schrijvers welkom met een tafel vol hapjes, chips en m&m’s. De helft van deze schrijvers was hier, net als ik, voor de eerste keer. De andere helft is er (bijna) elke keer bij.

Zo ongeveer een keer per maand organiseert The Writer’s Guide to the galaxy hier The Night Shift. Van 21:00 tot 03:00 uur wordt er druk geschreven aan eigen werk. Voor sommigen is dat een boek of een verhaal, voor anderen een recensie of een stuk voor werk of studie.

Twaalf laptops werden opengeklapt, Silvana legde de spelregels uit en we gingen aan de slag. De wekker werd gezet voor precies één uur. Tijdens dat uur is het stil, zodat iedereen geconcentreerd kan werken. Na het uur begint het muziekje te spelen en houden we een kwartier pauze. Even kletsen, wat drinken, bespreken hoe het schrijven gaat. Dan start er weer een stil uur.

Het klinkt streng, maar het werkt uitstekend. Tijdens deze nacht ben ik aan een nieuw verhaal begonnen en heb ik meteen ruim 5000 woorden geschreven. Voor herhaling vatbaar dus, en zeker aan te raden voor andere nachtschrijvers.

(foto’s van Silvana)

Tweet