Op zaterdag 21 november was ik in de bibliotheek van Papendrecht voor een prijsuitreiking. De Letterpellers hadden een wedstrijd uitgeschreven voor verhalen van zes woorden, beter bekend als six word stories. Er waren maar liefst 200 inzendingen. Daaruit zijn zes winnende verhalen gekozen. En ik zat erbij!
Dit waren de winnaars en hun zes woorden:
1: Carlo Lucas: In de allerlaatste seconde. Hoe zuur!
2: Merel Meijers: Waarheen is onbelangrijk, lachte de taxichauffeur.
3: Thea Reymers: Gevonden: houten been nabij strandpaal dertien.
4: Inge Hulsker: Blijf alstublieft kalm, gilt de stewardess.
5: Henry Vervoorn: Mijn man, die weet er van.
6: Gerard den Toonder: Hoe bedoelt u, drie maanden hooguit.
Vanaf nu kunnen mijn verhalen ook gedownload worden als e-book vanaf Smashwords. Op Smashwords worden boeken en verhalen aangeboden in alle maten, soorten en talen. Van mij staat er om te beginnen één verhaal, in een Nederlandse en Engelse versie. Deze is gratis te downloaden in alle gangbare e-book formaten zoals epub, maar ook als pdf zodat hij gewoon op de computer te lezen is.
19-11-2015 Kleine update: het engelstalige verhaal heet inmiddels Room 416, omdat er al een film blijkt te bestaan met de titel Room 314.
Voor Hebban schreef ik een blog over NaNoWriMo (National Novel Writing Month: schrijf 50.000 woorden in de maand november) en mijn bijzondere deelname dit jaar.
Waarom ik NaNoWriMo 2015 wel/niet ga winnen
Dit jaar doe ik mee aan NaNoWriMo als rebel. Dat betekent dat ik me niet aan alle regels hou. Dus ik schrijf niet aan een nieuw boek, waar ik deze maand de eerste 50.000 woorden van schrijf. Eigenlijk hou ik me aan geen enkel deel van die regel. Dit was voor mij een slecht moment om aan een nieuw boek te beginnen, omdat ik juist in de afrondende fase van een boek ben. Ik besteed deze maand dus aan de zoveelste herschrijfronde van mijn tweede jeugdboek KoppelKids. En daarnaast aan het schrijven van korte verhalen.
De NaNoWriMo mensen raden je aan volgens hun regels te werken, met een goede reden. Om in een maand achter elkaar door te gaan, is het goed als je je fantasie de vrije loop laat. Alles opschrijven wat in je opkomt, nergens op terugkomen. Doorschrijven, doorschrijven, doorschrijven. Pas na november ga je kijken wat er anders moet en of er iets goeds tussen zit. Dat werkt. Je ziet het statistiek-lijntje stijgen, je merkt dat je echt de 50.000 woorden grens kan halen en ondertussen groeit je verhaal ook. Vaak kom je verrassingen tegen in je eigen creatie. Dat dat goed werkt, weet ik. Mijn jeugdboek Het Verloren Volk begon tijdens NaNoWriMo 2009. Mijn toekomstige boek KoppelKids trouwens ook, NaNoWriMo 2011.
Maar dit jaar doe ik het dus anders. Ik herschrijf mijn tweede jeugdboek en ik werk aan een aantal korte verhalen. Ik tel geen woorden maar uren. Elk uur telt als 1000 woorden. Deze maand wil ik 25 uur herschrijven en 25 uur aan korte verhalen werken.
Waarom ik NaNoWriMo 2015 niet ga winnen
Tijdens NaNoWriMo herschrijven is een slecht idee, omdat je bij herschrijven juist over elk woord en elke zin goed moet nadenken. Moet die zin daar echt zo staan? Is dat het beste woord op die plek? Is deze alinea goed opgebouwd? Herschrijven is een totaal andere discipline dan (een eerste versie) schrijven. Dus niet mijn fantasie de vrije loop laten, maar juist nauwkeurig over elk woord nadenken.
Aan verschillende korte verhalen werken is een slecht idee, omdat je dan elke keer moet omschakelen. Als je aan één lang verhaal werkt en daar elke dag aan schrijft, blijf je goed in het verhaal zitten. Ik switch steeds tussen een stuk of zes verhalen. Dan kost het elke keer weer tijd om in te komen.
Waarom ik NaNoWriMo 2015 wel ga winnen
Al sinds November 2011 ben ik met dit boek bezig. Er lijkt maar geen einde te komen aan het herschrijven. Maar toch zie ik het boek steeds beter worden en dat maakt dat het elke herschrijfronde waard is. Ik heb net voor November een hoop nuttige redactionele aanwijzingen gekregen. Daarmee wil ik nu meteen aan de slag, voordat ik het weer een tijd laat liggen. Daarom is het een goed idee om me er deze maand in vast te bijten. Ik heb mezelf beloofd er deze maand 25 uur in te steken. Dat is veel tijd. En dus zal het veel opleveren. Ik kijk uit naar mijn herschreven versie op 30 november!
Daarnaast schrijf ik dus elke paar dagen een nieuw verhaal. Of eigenlijk werk ik aan allerlei verhalen door elkaar. Dat klinkt misschien chaotisch, maar dat is het zeker niet. Ik heb een excelbestand waarin ik de verhalen bijhoud en hoeveel uren ik waaraan heb besteed. Elke keer als ik ervoor ga zitten, kan ik kiezen in welk verhaal ik zin heb. Als ik in het ene verhaal vastloop, ga ik gewoon met een van de anderen verder. De volgende dag kijk ik weer met een frisse blik naar het eerste verhaal en kan ik weer verder. De veelheid aan verhalen helpt me dus om op gang te blijven.
Wat denk je, ga ik wel of niet winnen dit jaar? In elk geval heb ik zojuist een half uur besteed aan het schrijven van deze blog. Ik tel weer 500 woorden bij mijn wordcount.
Voor de Wintervertellingen wedstrijd van Heel Nederland Schrijft, schreef ik het verhaal De Eerste Sneeuw.
“De eerste sneeuw van het jaar. Daar heeft ze een neus voor. Elk jaar staat ze op precies het juiste moment buiten om de eerste vlokken te vangen …”
Klik hier om het hele verhaal te lezen (350 woorden). Stemmen kan alleen als je een account hebt. Als je dat niet hebt, doe geen moeite. Er is tenslotte ook een juryprijs.
De nieuwe bundel Waar ik van wakker lig is uit! Voortgekomen uit de verhalenwedstrijd van Schrijverspunt. In de bundel staan de 30 winnende verhalen, waaronder mijn Grote Dag.
In mijn verhaal Grote Dag ligt een moeder wakker de nacht voor haar dochters trouwdag. Zal zij de nacht erna beter slapen?
De bundel is voor € 14,95 te koop bij mij, bij Lezerspunt of te bestellen bij elke lokale boekwinkel.
In de stralende zon, op een moerassig grasveld, stond een mooi podium. Er omheen allerlei uitnodigende banken en fauteuils. Intussen was er een constante stroom van fietsers en wandelaars over het pad langs de Aa die graag even bleven luisteren.
Op dit plekje, Zwanenburg, mocht ik een aantal 120 woorden verhalen voordragen. Ook stond één van mijn verhalen op een doek langs de route.
Ik heb genoten van de voordrachten van dichters, 120 woorden verhalen, de verhalen van Adrie Gloudemans en de gezellige sfeer. En dit was nog maar één van de vijf pleisterplaatsen langs de Aa, waar nog veel meer te beleven was tijdens Het VerhAal festival.
Zeker voor herhaling vatbaar! In de tussentijd zijn hier nog heel veel 120 woorden verhalen te lezen.
Dit waren de winnaars en hun zes woorden:
