verhaal

Verhalenbundel vol Dans, Maan en Vuur

sweekHet Sweek Zeer Korte Verhalenboek deel 2 is er! Elke maand organiseert Sweek een wedstrijd voor MicroFictie, verhalen tot 250 woorden. Uit zo’n 200 inzendingen selecteren ze er 10-15. Van de drie wedstrijden met de thema’s Dans, Maan en Vuur zijn de geselecteerde verhalen in dit boek samengebracht. Mijn Vuur verhaal In Het Vagevuur zit hierbij.

 

De bundel is voor € 10 te bestellen bij Sweek of bij mij.

 

Inmiddels ben ik ook al verzekerd van een plekje in de volgende bundel met mijn Hart verhaal Het Gouden Hart. Deze bundel zal over een paar maanden verschijnen. Intussen is mijn inzending voor het thema Brief te lezen op Sweek: Pittige Klacht. Kijk rustig verder op Sweek en lees meer korte verhalen, vervolgverhalen, zelfs romans. En iedereen is welkom om zelf een verhaal te schrijven en te plaatsen.

 

 

 

Zaterdagavondverhalen

De bundel Zaterdagavond is er! 36 verhalen waarin de zaterdagavond een rol speelt. Mijn verhaal Een Jaar werd vierde in deze schrijfwedstrijd en staat als vierde in de bundel.

 

 

Een Jaar

Als Stijn zijn vrienden vertelt dat hij nog maar een jaar te leven heeft, besluiten zij hem te helpen alles van zijn bucketlist af te strepen. Na een jaar van parachutespringen, gokken en motorrijden is de lijst af. Wat nu?

 

Lees dit verhaal en 35 andere in de bundel Zaterdagavond.
ISBN: 9789462662643
Prijs: € 15,95
Verkrijgbaar bij: Schrijverspunt en bij mij.

 

 

Chocoladeverhalen


Chocoladefestival Cacao aan de Kade in Helmond organiseerde een leuke verhalenwedstrijd: verhalen over chocola. Mijn inzending viel niet in de prijzen. De 3 winnende verhalen zijn hier te lezen.

Mijn verhaal lees je hieronder.

 

 

Letters

 

Jurre laat zijn benen tegen het bankje zwaaien. Hij heeft net de nieuwe Minions film gezien met zijn moeder. Zij moest naar de wc, Jurre niet. Hij ziet iets op grond liggen en duikt onder de zitting. Een chocoladeletter F. Jammer dat het geen J is. Zou de letter van iemand zijn? Hij draait het doosje om in zijn handen. Er zit een briefje op:
Zoek verder achter het kasteel.
Misschien zijn daar meer chocoladeletters. Die wil hij wel zoeken. Maar zijn moeder vindt dat vast niet goed. Hij kijkt rond, klemt het doosje onder zijn arm en loopt de bioscoop uit. Naar het water, de brug over.

Van de achterkant lijkt het kasteel nog groter dan anders. Jurre zoekt in de bosjes langs de kasteelmuur. Net als hij het op wil geven, vindt hij twee chocoladeletters. Een I en een E. Op de E zit een briefje:
Zoek verder bij Phileutonia.
Gelukkig kent Jurre Phileutonia. Zijn zus speelt dwarsfluit bij de harmonie. Langs het kanaal loopt hij ernaartoe. Voor de deur staan geen bosjes, maar wel een fiets met een mand. Daarin ligt een plastic tasje. Jurre kijkt of niemand hem ziet en graait in het tasje. Twee chocoladeletters! Hij pakt ze en loopt snel weg, voordat iemand denkt dat hij een dief is. Is hij een dief?

De twee letters zijn een B en een A. Achterop de A zit een briefje:
Zoek verder bij het brugwachtershuisje.
Hoe lang zou dit doorgaan? Wat als het donker wordt? Bij de volgende brug staat het huisje, weet Jurre. Hij kan alle doosjes maar net dragen als hij verder loopt. Er zit al jaren geen brugwachter meer in het huisje. Wel zit er een hek voor, met daar tegenaan een fiets. Deze heeft geen mand, wel een tas. Jurre voelt in de tas. Hij trekt er twee doosjes uit.

Verderop op het gras legt hij alle doosjes neer. Op één nieuw doosje zit een briefje:
Daar moet je zijn.
Gelukkig, het eind van de speurtocht! Jurre legt de R en de K erbij. Hij husselt de letters en ziet het. FABRIEK. Dat is vast de Cacaofabriek. Met alle doosjes in zijn armen loopt hij naar de ingang.

Een meneer in pak begroet hem. ‘Welkom! Ik dacht wel dat iemand vandaag onze puzzel zou oplossen.’
Jurre grijnst. Zou hij iets winnen?
‘Gefeliciteerd, jongeman. Ben je in de bioscoop begonnen?’
‘Ja, ik heb de Minions film gezien met mijn moeder.’
‘Waar is je moeder nu?’
Jurre voelt zijn wangen gloeien. Moet hij zeggen dat hij is weggelopen? Op dat moment hoort hij iemand zijn naam roepen. Zijn moeder komt op hem af, geeft hem een stevige knuffel en moppert dan hoe ongerust ze was en hoe gevaarlijk het is om alleen langs het kanaal te lopen.
‘Maar mam, ik heb de speurtocht gewonnen.’
‘Welke speurtocht?’
Jurre laat zijn chocoladeletters zien. De man legt uit hoe Jurre gepuzzeld heeft.
‘Heb ik een rondleiding door de chocoladefabriek gewonnen?’ vraagt Jurre.
De man lacht. ‘Helaas, Sjakie, dit is al jaren geen chocoladefabriek meer. Maar je hebt wel deze chocoladeletters gewonnen en dit chocoladepakket.’ Hij haalt een groot pakket te voorschijn en geeft het aan Jurre’s moeder, want Jurre heeft zijn handen vol letters.

Ze bedanken de man en lopen terug naar hun fietsen. Zijn moeder klaagt dat ze mensen moest vragen of ze Jurre gezien hadden en hoe ze steeds ergens kwam waar hij net geweest was.
‘Dus jij had ook een speurtocht?’ zegt Jurre. ‘Dan mag je wel wat van mijn chocola.’

 

 

Verhalenbundels

Dit jaar was tot nu toe rustig qua verhalenbundels. In maart verscheen een (super)kort verhaal van mij in de 55 woorden verhalenbundel van Schrijverspunt. Dat was alles tot nu toe.

 

55woordenverhalen

 

Maar binnenkort worden er twee publicaties aan toegevoegd:

 

De bundel De Zon van Uitgeverij Leessst met 60 verhalen, waaronder mijn verhaal Zonbestemming.

 

De bundel Zaterdagavond van Schrijverspunt met 37 verhalen, waaronder mijn Een Jaar.

 

De Zon verschijnt begin augustus, Zaterdagavond waarschijnlijk de maand erna. Blijf op de hoogte via mijn nieuwsbrief.

 

 

Bewaren

Verhaal in de minibieb tussen de boeken

The Writer’s Guide organiseerde een korte verhalen wedstrijd met als thema Tussen de Boeken. Mijn verhaal heeft niet gewonnen, maar kun je hieronder gewoon lezen.

 

In de minibieb

 

Het regent, wat betekent dat het rustig is in de minibieb. Ruben schrikt op als het deurtje opengaat. Een vrouw zet een boek neer en zonder te kijken naar de andere boeken slaat ze het deurtje weer dicht. Ze fietst snel weg, haar hoofd gebogen tegen de regen. Ruben ziet een klein randje uit het boek steken. Zo te zien een oude boekenlegger. Fijn, die hebben meestal de mooiste verhalen.
‘Goedemiddag,’ zegt Ruben beleefd.
‘Goedendag, jongeman,’ antwoordt de oude boekenlegger.
‘Mijn naam is Ruben,’ zegt de jonge boekenlegger.
‘Mijn naam is Philip.’
‘Hé, Flip!’ roept Ruben uit. ‘Ik bedoel, meneer Philip. Wij hebben ooit samen op een boekenmarkt gelegen. Jeetje dat is lang geleden. Toen regende het ook. Weet u nog?’
‘Jawel, dat weet ik nog. Je bent toen met een verkocht boek meegegaan?’
‘Ja. Ik ben toen lang in een huis geweest, maar toen werd ik in een bibliotheekboek gestopt. Fantastisch was dat. In de bibliotheek zijn we echt met veel, joh. Dat was supergezellig! Dat waren de beste drie weken van mijn leven. Daarna heb ik jaren in een vergeten hoek van een boekenkast gestaan. En u?’

(meer…)