wedstrijd

Weer een bundel Zeer Korte Verhalen

Voor de 7e keer bundelt Sweek de beste inzendingen van de korte verhalen wedstrijden. (Voor de oplettende lezer: deel 6 is eerder verschenen, maar daar stond voor het eerst geen verhaal van mij in.) In dit 7e deel staan de verhalen van de themawoorden Date, Aarde, Boot en Paleis.


Mijn verhaal Spiegelpaleis, was een van de finalisten in die laatste ronde, met thema Paleis, en is daarom opgenomen in deze bundel.


Een klein fragment uit Spiegelpaleis:


‘Welkom,’ zegt een robotje dat naast me is verschenen. ‘Deze kant op, graag.’ Hij gaat me voor naar een bioscoopzaal met maar één stoel.

‘Ga zitten,’ zegt de robot. ‘In de vragenlijst gaf je aan dat de wereld beter zou zijn als iedereen op jou leek.’

Ik grinnik. Het klinkt arrogant, maar het is waar.



Het Sweek Zeer Korte Verhalenboek – Deel 7 is voor €10 verkrijgbaar bij Sweek of bij mij.




Europese flash fiction: vlucht

De European Association of Creative Writing Programmes (EACWP) organiseerde een flash fiction wedstrijd. Inwoners van heel Europa mochten in hun eigen taal een kort verhaal insturen van 100 woorden.


Het thema van de wedstrijd was Not at home / Niet thuis.



Per taal is een winnaar gekozen, die meedingt naar de Europese prijs. De winnaar ben ik niet geworden, maar mijn verhaal staat wel in de top 5 van Nederlandse inzendingen.


Lees mijn verhaal Vlucht en de andere Nederlandse topverhalen op Notulen van het Onzichtbare, de literaire website van De Nieuwe Oost.


Deze verhalen verschijnen ook in het volgende nummer van het Vlaamse literaire tijdschrift Deus Ex Machina.


Hersenkronkels en Herkenning in korte verhalen

hersenkronkelsOp verhalenplatform Sweek is elke maand een korte-verhalen-wedstrijd gaande. Vorige maand was het thema dag. Ik schreef het verhaal Hersenkronkels. Aan het eind van de maand worden uit alle inzendingen 15 finalisten gekozen, en mijn verhaal zat daarbij! Dat betekent dat mijn verhaal in de volgende verzamelbundel van Sweek komt. Maar hij is ook gewoon online te lezen.

 
 

herkenning

 
 
 

Voor deze maand is het thema deur. Ook hiervoor heb ik een verhaal geschreven, het heet Herkenning en is op Sweek te lezen.

 

 

 

 

 
 
 

Droomverhaal in een Droombundel

Meer goed nieuws! Mijn verhaal De Droomfabriek is geselecteerd voor de bundel Droomverhalen van Uitgeverij Adoremi.

 

droomfabriek

 

Mijn verhaal De Droomfabriek gaat over Deborah die wordt uitgenodigd in de Droomfabriek. Als iemand haar uitlegt wat de medewerkers van de Droomfabriek doen, is ze sceptisch, maar het intrigeert haar wel. Zo raakt ze er steeds meer bij betrokken. Benieuwd naar dit verhaal en alle andere? De verhalenbundel met als titel Geen droom te ver verschijnt deze zomer. Natuurlijk laat ik het weten zodra de bundel verkrijgbaar is.

 

Dwarsboom en Six Word Stories

Op de Antwerpse Leien werden een aantal platanen gerooid. Eén van deze bomen stond afgelopen weekend op de Boekenbeurs in Antwerpen op de stand van Creatief Schrijven. De boom dient als inspiratie voor een verhaal met de titel De Dwarsboom waar dichter Stijn Vranken en illustrator Wide Vercnocke aan werken. Op zondag 12 november deelden zij alvast een deel van hun verhaal op het rode podium tijdens de boekenbeurs.

 

 

 

Daarnaast daagde Creatief Schrijven iedereen uit een Six Word Story te schrijven. Een compleet verhaal in precies zes woorden. Via de website dwarsboom.be stroomden 3000 inzendingen binnen. Veertien dagen lang werd er een dagwinnaar gekozen. Op 7 november was dat mijn verhaal.

 

 

 

 

Samen met de andere dagwinnaars werd ik op de boekenbeurs in het zonnetje gezet. We ontvingen allemaal een boekenlegger met ons eigen verhaal erop en volgend jaar ontvangen we ons verhaal op een plaat-aantje, een stuk hout uit de plaataan.

 

Artikel in de Gazet van Antwerpen.

 

 

Chocoladeverhalen


Chocoladefestival Cacao aan de Kade in Helmond organiseerde een leuke verhalenwedstrijd: verhalen over chocola. Mijn inzending viel niet in de prijzen. De 3 winnende verhalen zijn hier te lezen.

Mijn verhaal lees je hieronder.

 

 

Letters

 

Jurre laat zijn benen tegen het bankje zwaaien. Hij heeft net de nieuwe Minions film gezien met zijn moeder. Zij moest naar de wc, Jurre niet. Hij ziet iets op grond liggen en duikt onder de zitting. Een chocoladeletter F. Jammer dat het geen J is. Zou de letter van iemand zijn? Hij draait het doosje om in zijn handen. Er zit een briefje op:
Zoek verder achter het kasteel.
Misschien zijn daar meer chocoladeletters. Die wil hij wel zoeken. Maar zijn moeder vindt dat vast niet goed. Hij kijkt rond, klemt het doosje onder zijn arm en loopt de bioscoop uit. Naar het water, de brug over.

Van de achterkant lijkt het kasteel nog groter dan anders. Jurre zoekt in de bosjes langs de kasteelmuur. Net als hij het op wil geven, vindt hij twee chocoladeletters. Een I en een E. Op de E zit een briefje:
Zoek verder bij Phileutonia.
Gelukkig kent Jurre Phileutonia. Zijn zus speelt dwarsfluit bij de harmonie. Langs het kanaal loopt hij ernaartoe. Voor de deur staan geen bosjes, maar wel een fiets met een mand. Daarin ligt een plastic tasje. Jurre kijkt of niemand hem ziet en graait in het tasje. Twee chocoladeletters! Hij pakt ze en loopt snel weg, voordat iemand denkt dat hij een dief is. Is hij een dief?

De twee letters zijn een B en een A. Achterop de A zit een briefje:
Zoek verder bij het brugwachtershuisje.
Hoe lang zou dit doorgaan? Wat als het donker wordt? Bij de volgende brug staat het huisje, weet Jurre. Hij kan alle doosjes maar net dragen als hij verder loopt. Er zit al jaren geen brugwachter meer in het huisje. Wel zit er een hek voor, met daar tegenaan een fiets. Deze heeft geen mand, wel een tas. Jurre voelt in de tas. Hij trekt er twee doosjes uit.

Verderop op het gras legt hij alle doosjes neer. Op één nieuw doosje zit een briefje:
Daar moet je zijn.
Gelukkig, het eind van de speurtocht! Jurre legt de R en de K erbij. Hij husselt de letters en ziet het. FABRIEK. Dat is vast de Cacaofabriek. Met alle doosjes in zijn armen loopt hij naar de ingang.

Een meneer in pak begroet hem. ‘Welkom! Ik dacht wel dat iemand vandaag onze puzzel zou oplossen.’
Jurre grijnst. Zou hij iets winnen?
‘Gefeliciteerd, jongeman. Ben je in de bioscoop begonnen?’
‘Ja, ik heb de Minions film gezien met mijn moeder.’
‘Waar is je moeder nu?’
Jurre voelt zijn wangen gloeien. Moet hij zeggen dat hij is weggelopen? Op dat moment hoort hij iemand zijn naam roepen. Zijn moeder komt op hem af, geeft hem een stevige knuffel en moppert dan hoe ongerust ze was en hoe gevaarlijk het is om alleen langs het kanaal te lopen.
‘Maar mam, ik heb de speurtocht gewonnen.’
‘Welke speurtocht?’
Jurre laat zijn chocoladeletters zien. De man legt uit hoe Jurre gepuzzeld heeft.
‘Heb ik een rondleiding door de chocoladefabriek gewonnen?’ vraagt Jurre.
De man lacht. ‘Helaas, Sjakie, dit is al jaren geen chocoladefabriek meer. Maar je hebt wel deze chocoladeletters gewonnen en dit chocoladepakket.’ Hij haalt een groot pakket te voorschijn en geeft het aan Jurre’s moeder, want Jurre heeft zijn handen vol letters.

Ze bedanken de man en lopen terug naar hun fietsen. Zijn moeder klaagt dat ze mensen moest vragen of ze Jurre gezien hadden en hoe ze steeds ergens kwam waar hij net geweest was.
‘Dus jij had ook een speurtocht?’ zegt Jurre. ‘Dan mag je wel wat van mijn chocola.’