verhaal

Extra tijd cadeau

Schrijverspunt heeft weer een korte verhalen wedstrijd georganiseerd. Dit keer is het thema Het Cadeau. Daar kon ik wel wat mee. Hieronder mijn inzending.

 

cadeau

 

Extra Tijd

 

Elk jaar geeft Indra hetzelfde antwoord: ‘Wat extra tijd, graag.’ Daarna vraagt Koen altijd: ‘En wat wil je nog meer?’ Dan noemt ze meestal zoiets als een ketting of een praktisch huishoudelijk voorwerp. Dit keer stelt hij de tweede vraag niet. Ze kijkt even op, maar laat het gaan.

 

Op de ochtend van haar verjaardag is Koen al vroeg vertrokken. Als Indra wakker wordt staat er een ingepakte doos op haar nachtkastje. Ze scheurt het papier er vanaf en onthult een bruine kartonnen doos. Daaruit stijgt een nevel op. Langzaam vormt de nevel zich tot een doorzichtige verschijning in de vorm van een fee. Indra schiet in de lach en wrijft hard in haar ogen. Ze heeft duidelijk te veel tekenfilms gekeken met de kinderen. Als ze haar ogen weer opent, ziet ze nog steeds de toverfee, die uit het pakketje sliert, zoals de geest uit de fles van Aladdin.

 

Lees de rest van het verhaal verder op de website van Schrijverspunt.

 

 

Schrijven in de Molen

Op donderdag 5 mei, hemelvaartsdag & bevrijdingsdag, was er een speciale editie van het maandelijkse Schrijfcafé Delft. Deze was namelijk in Molen de Roos. We kregen een rondleiding door de molen, die nog dagelijks in werking is. Vanaf de stelling heb je prachtig uitzicht over de binnenstad, zeker op zo’n zonnige dag.

 

molen-delft

 

We schreven ieder een verhaal over een detail in de molen. Het mijne werd geïnspireerd door dit kleurige bord dat bij binnenkomst aan de muur hangt.

 

 

Terug naar de molen

 

molenEen rode stift en een opstapje, dat was alles wat Eline nodig had. Doelbewust zette ze de stift op het bord, waarop een molen stond afgebeeld. Ze tekende pappa, Michael en zichzelf als stokpoppetjes, staand op de bovenste wiek. Haar stiefmoeder Eva tekende ze er mooi niet bij.

 

Nu, twintig jaar later, hangt de kleurige plaat er nog steeds. Eline kijkt om zich heen. Niemand in de buurt. Snel haalt ze een stift uit haar tas. Ze tekent naast haar vader nog een poppetje, met rok. Ze stopt de stift weer weg, net voordat haar vader en Eva aankomen.
‘Kijk,’ zegt Eline. ‘Dit heb ik getekend toen we hier twintig jaar geleden waren.’
‘Zijn wij dat?’ vraagt Eva. ‘Wat lief!’

 

 

Oja, het verhaal heeft toevallig 120 woorden, dus het staat ook op 120w.nl.

 

 

55 verhalen van 55 woorden

Het kan altijd korter! Ik schrijf al vaak verhalen van 120 woorden, maar Schrijverspunt en PickThisScript organiseerden een wedstrijd voor verhalen van 55 woorden. In een week tijd werden maar liefst 622 verhalen ingestuurd. De jury koos de beste 55 verhalen uit en zal die in mei publiceren in een bundel. De eerste Nederlandstalige bundel met 55 woorden verhalen. Mijn verhaal Almachtig zit ook bij deze selectie. Zodra de bundel verschijnt, laat ik dat natuurlijk weten. Een deel van de verkoopopbrengst zal gaan naar de Stichting Lezen & Schrijven.

 

55 woorden

 

Als voorproefje alvast twee van mijn verhalen die de bundel niet gehaald hebben:

 

Het hoge woord

‘Luister. Je hebt me met weinig respect behandeld. Ik weet niet waarom ik tot nu weggekeken heb, maar nu is het genoeg. Het lijkt me beter als we ieder onze eigen weg gaan.’
Ik knik. Zo heb ik het duidelijk verwoord.
Mijn spiegelbeeld knikt terug. ‘Zeg het haar dan!’ schreeuwt mijn reflectie.

 

Oppassen

Dit is makkelijk geld verdienen. De hummels lagen al te slapen voor ik kwam. Ik kijk tv en verdien twintig euro.
Voor de vorm ga ik na een uur even kijken. De bedjes zijn leeg. Paniekerig bel ik de mobiele nummers. Beide geven dezelfde toon: dit nummer bestaat niet.
Waarom ben ik hier dan?

 

 

120 x 120 woorden

Hoera! Vandaag schreef ik mijn 120ste verhaal van 120 woorden. Zoals Frank, de oprichter van 120w.nl het omschrijft: ‘120 woorden, meer is niet nodig voor een goed verhaal’.

 

120wMijn 120ste verhaal heet Nieuwe Start en is geinspireerd door het weekthema Invasie. En natuurlijk ook een beetje geinspireerd door het feit dat het de 120ste is.

 

 

Nieuwe Start

We ‘vieren’ vandaag De Dag van de Invasie. Precies 120 jaar geleden vielen de Merato onze planeet binnen. Iedereen op aarde werd uitgeroeid, op 120 mensen na. Alle bouwwerken, spullen, alles werd vernietigd. Alles behalve de natuur. Sindsdien komen de Merato eens per jaar kijken hoe wij, overgebleven mensen, ontwikkelen.

 

Van de oorsponkelijke 120 is niemand meer in leven. Volgens de verhalen waren er vroeger computers en ingewikkelde communicatiesystemen. Het is inmiddels gelukt weer electriciteit te maken, maar de rest klinkt overbodig. Misschien wordt dat over een paar eeuwen weer nodig. We zijn inmiddels in bevolkingsgrootte verdubbeld, maar er is nog veel ruimte ongebruikt. Zou de aarde er uiteindelijk weer hetzelfde uitzien als vroeger? Jammer dat niemand het kan vergelijken.

 

 

Als je al mijn verhalen nog eens op een rijtje wil zien, klik je hier. Volgens de website heeft een 120 woorden verhaal een leestijd van 1 minuut, dus met mijn verhaaltjes kun je mooi 2 uur vullen.

 

 

Zelf ook geinspireerd geraakt? Probeer het ook eens! Iedereen kan een 120 woorden verhaal toevoegen, registratie is niet nodig. Er is elke week een themawoord, en de daarbij horende hartjes-wedstrijd, maar gewoon buiten het thema om schrijven mag ook altijd. Succes!

 

 

 

Winnend wintersprookje: Sneeuwjongen

Mijn wintersprookje Sneeuwjongen won de wedstrijd van de bibliotheek Wijchen. De wedstrijd werd georganiseerd in het kader van het Kerst Sprookjesfestijn dat in en rond het kasteel van Wijchen plaatsvindt dit weekend.

 

wijchen

 

Bij mijn sprookje werd een illustratie gemaakt door Hans van Mameren en daar ben ik erg blij mee!

 

Klik op de afbeelding hieronder om die uit te vergroten. Of klik hier om hem online te lezen op Smashwords. Klik op online reader om direct te lezen. Je kunt hem ook als pdf of epub downloaden en op een e-reader of tablet lezen.

 

 

 

sneeuwjongen

 

 

 

 

Prijs voor verhaal in zes woorden

Op zaterdag 21 november was ik in de bibliotheek van Papendrecht voor een prijsuitreiking. De Letterpellers hadden een wedstrijd uitgeschreven voor verhalen van zes woorden, beter bekend als six word stories. Er waren maar liefst 200 inzendingen. Daaruit zijn zes winnende verhalen gekozen. En ik zat erbij!

 

letterpellersDit waren de winnaars en hun zes woorden:

 

1: Carlo Lucas: In de allerlaatste seconde. Hoe zuur!

 

2: Merel Meijers: Waarheen is onbelangrijk, lachte de taxichauffeur.

 

3: Thea Reymers: Gevonden: houten been nabij strandpaal dertien.

 

4: Inge Hulsker: Blijf alstublieft kalm, gilt de stewardess.

 

5: Henry Vervoorn: Mijn man, die weet er van.

 

6: Gerard den Toonder: Hoe bedoelt u, drie maanden hooguit.