broek

Een gave broek kopen

een nieuwe broek

 

Ik heb een nieuwe broek nodig. Nou schijnen veel vrouwen gek te zijn op winkelen, of nog erger: shoppen. Dat zal ik nooit begrijpen. Zoeken tussen allemaal rare modellen die blijkbaar hip zijn, maar ik nooit van m’n leven zou willen dragen. In een te klein pashokje alles passen, bij te grote spiegels, met te fel licht. Aan mij is het niet besteed. Maar goed, soms heb je toch echt wat nieuws nodig en een broek online bestellen is kansloos. Je ontkomt niet aan passen.

 

Dus dapper stap ik een winkel in. Rekken vol spijkerbroeken, dat moet goed komen. Nou wil ik graag een nieuwe broek. Dat leek mij een open deur. Als ik naar de winkel ga om een broek te kopen, dan wil ik er een die nieuw is. Net uit de fabriek. Nog niet gedragen. Maar dat is niet meer te vinden. Elke broek zit vol scheuren en vale plekken. Hoe dat in de mode is geraakt, zal ik nooit begrijpen.

 

gave

jeansIk spreek een verkoopster aan en vraag naar een gave broek. Ze aarzelt even en wijst me dan waar ‘de nieuwste modellen’ hangen. Ik herhaal mijn vraag nog een keer en leg uit dat ik met gaaf niet hip of in bedoel, maar heel. Ze grijnst schaapachtig en gaat met me mee zoeken. Na een kwartier door alle rekken struinen heeft ze drie modellen gevonden die heel zijn. Eén heeft wel vervaagde strepen bij de bovenbenen, maar ik vind het intussen sneu om daarover te klagen.

 

Met de drie broeken ga ik de kleedkamer in. De verkoopster heeft zo haar best gedaan, dat ik niet verder durf te zeuren. Ze zijn inderdaad vrij van scheuren en gaten, maar het model is verschrikkelijk. Tegenwoordig is alles skinny. Dat betekent dat de broekspijpen te smal zijn, vooral aan de onderkant. Dat is vast hartstikke leuk als je zelf lekker skinny bent, maar mijn bolle kuiten rekken de stof op tot het uiterste.

 

Snel schiet ik mijn eigen broek weer aan – met wijd uitlopende pijpen, totaal uit de mode, maar zo fijn – en loop de winkel uit, met een grote boog die verkoopster ontwijkend. Buiten slaak ik een diepe zucht. Op zoek naar een nog minder hippe winkel.

 

 

Bewaren

Bewaren

Pashokje

Ik ben net een pashokje binnengestapt als ik aan de andere kant van het gordijntje hoor: ‘Mag ik u wat vragen?’
Vertwijfeld schuif ik mijn gordijntje weer open. Ja, het is aan mij gericht.
‘Is deze broek te strak?’ vraagt een vrouw die uit het hokje naast me is gestapt om een veel te strakke broek in de grote spiegel te bekijken. Het is zo’n broek die aan de onderkant smal toeloopt, daar heb ik toch al een hekel aan. Het is eigenlijk een soort legging. Ik vind vrouwen al gauw te oud en/of te dik om een legging te dragen. Ik zou het zelf nooit doen. Maar ik draag zelf sowieso nooit iets anders dan een blauwe, wijd-uitlopende spijkerbroek. Waarom denkt deze vrouw eigenlijk dat het een goed idee is om aan mij advies te vragen?

Ze heeft mijn gedachten blijkbaar gelezen, want ze legt uit: ‘Jij bent jong. Wat vind je?’
Aha, dat is het, ik ben jong. Het is waar, ik ben zeker een stuk jonger dan zij. Maar ik heb niet de kledingsmaak van jonge mensen. Ik winkel bij C&A en eigenlijk nergens anders.

Ik probeer een diplomatiek antwoord: ‘Nou, als ie lekker zit…?’
‘Ja, hierboven zit ie goed. Als ik een maat groter neem, zit ie hier raar. Maar hier onderaan…’ ratelt ze door. Ik knik nog eens en mompel nog een paar keer dat ik het met haar eens ben, totdat ik met goed fatsoen weer in mijn hokje kan verdwijnen.

Ik heb het gordijn nog geen 10 seconden dicht of ik hoor haar aan een andere onfortuinlijke passant om advies vragen. Eerlijk gezegd: ik voel me toch een beetje minder bijzonder. Blijkbaar maakt het haar niks uit wie haar kleding beoordeelt.

Pas echt geïrriteerd raak ik als ik na het passen langs haar loop en ze gewoon een vriendin bij zich blijkt te hebben, die haar nu – nog steeds over die te strakke broek – advies staat te geven. (‘Die verticale naad zorgt dat ie afkleedt.’ Ha! Ja, hoor. Die vriendin wil ook gewoon naar huis.) Dan hoef je toch geen onschuldige vreemden lastig te vallen?

Zou die vrouw ook in de supermarkt aan mede-winkelaars vragen welk merk wasmiddel ze aanraden? In de rij voor de pinautomaat overleggen hoeveel geld ze op zal nemen? Jeetje, je zal haar in de wachtkamer bij de dokter tegenkomen!