Twee publicaties

Wanneer noem je jezelf schrijver? Er blijken veel antwoorden op die vraag te zijn. Iedereen schrijft wel eens wat, alleen het schrijven maakt je nog geen schrijver. Maar wat dan wel? Gelezen worden? Je geld verdienen met schrijven? Het meest gehoorde antwoord is toch wel: publicatie. Een niet-gepubliceerde schrijver mag dan wel schrijven, maar niemand heeft dan enig idee van de kwaliteit van zijn of haar schrijfwerk, dus dat telt nog niet echt mee.

Goed, laten we het bij die definitie houden. Dan mag ik met trots zeggen dat ik nu schrijver ben! Deze maand verschijnen mijn eerste twee publicaties. Jawel, meteen twee!

Het Verloren Volk - Kaft

 

Allereerst natuurlijk mijn jeugdboek Het Verloren Volk. Een jeugd-avonturen-roman. Op 22 november presenteer ik dit in de bibliotheek in Voorburg. Op deze pagina zie je hoe je het boek nu kunt bestellen voor € 12,50. Er is ook een e-boek versie voor € 6,95. Of je komt gezellig naar de presentatie, waar je het boek kunt winnen!

 

Ik Feliciteer Je

 

 

 

 

Daarnaast verschijnt deze maand de verhalenbundel Ik Feliciteer Je. Daarin staan 40 verhalen van 40 schrijvers, waaronder mijn verhaal ‘Waar ik voor bel’. De verhalen zijn verzameld door schrijverssite boekvoorhaar.nl. Een boek met zo’n titel en een feestelijke strik op de kaft is natuurlijk leuk om cadeau te doen. Het zal geen toeval zijn dat deze net voor de feestdagen is verschenen. Bestellen kan vanaf nu voor € 15 op de website van uitgeverij aquaZZ.

 

 

 

NaNoWriMo: November schrijfmaand

Natuurlijk is schrijven altijd leuk. Maar november is echt de schrijfmaand! Nee, dat is geen nieuw plan van de Nederlandse overheid om analfabetisme tegen te gaan. Het is National Novel Writing Month, beter bekend als NaNoWriMo. Het idee is simpel: in één maand tijd schrijf je een boek van 50.000 woorden.

NaNoWriMo 2012Normaal gesproken is 50.000 woorden vrij weinig voor een roman. Maar voor de haalbaarheid in één maand, is gekozen voor 50.000 woorden. Ik heb trouwens gemerkt dat het voor een kinder- of jeugdboek een prima lengte is. En anders schrijf je het restje er in december bij. De enige opdracht voor november is 50.000 woorden schrijven, zonder teruglezen of aanpassen.

Writing is just like watching tv.’ Dat ontdekte Chris Baty, de grondlegger van NaNoWriMo, toen hij in 1999 met 21 vrienden besloot te gaan schrijven. Daarmee bedoelde hij dat het net zo gezellig was om met vrienden bij elkaar te komen en boeken te schrijven als het was om samen voor de tv te hangen. Wat met een vriendengroep in San Francisco begon, is inmiddels uitgegroeid naar 300.000 deelnemers in 40 landen. Het gezellig samen over de boeken kletsen is dan ook verplaatst naar het internet, op www.nanowrimo.org is een levendig forum voor alle schrijvers. Daarnaast zijn er op veel plaatsen schrijfbijeenkomsten in November.

Mocht je je afvragen of zo snel schrijven niet een heel slecht boek oplevert, het antwoord is ja. Maar je kunt ook niet verwachten op 30 november een compleet manuscript naar de drukker te kunnen sturen. Op 30 november heb je een eerste versie. Daarna ga je schrappen, schaven, structureren, verhaallijnen vastknopen, spelfouten verbeteren, alles wat je in november heb laten zitten. Want als je daar al eerder mee was begonnen, had je nooit tot de laatste bladzijde doorgeschreven. Dankzij NaNoWriMo heb je tenminste jouw hele boek uitgeschreven!

 

Een burcht op grote hoogte

Dit verhaal schreef ik voor de schrijfwedstrijd van duitsland-reisgids.nl. Zie http://www.duitsland-reisgids.nl/espresso/inge-hulsker-cochem.html. Ik won helaas niet de hoofdprijs, maar hier mijn verhaal.

 

CochemDe Reichsburg van Cochem ligt op een berg en is vanaf elk punt in de stad te zien. Bij ons bezoek aan dit stadje aan de Moezel konden we dit hoogtepunt natuurlijk niet overslaan. De sportieve helft van ons reisgezelschap wilde naar boven lopen, de minder sportieve helft besloot dat we met de auto naar boven zouden rijden.

We volgden de hoofdweg, die al gauw begon te stijgen. Door vele bochtjes kwamen we hoger en hoger op de berg, die overgroeid was met groene bomen.

‘We zullen nu toch wel bijna bij de burcht zijn?’

Nog een paar bochten, nog wat hoger.

‘Verrek, kijk nou!’

Door een opening in de bomen keken we neer op het dorp in het dal, met daar middenin de bescheiden heuvel met de rijksburcht erop… Tientallen meters lager dan de berg waar wij op reden!

Hard lachend reden we snel de berg weer af, terug naar het beginpunt waar we de burcht konden zien. We begonnen vol goede moed aan een nieuwe poging… waarna we ineens weer op die hoge berg reden!

Na drie pogingen gaven we het op. We parkeerden de auto aan de voet van de heuvel met de burcht en liepen het wandelpad op. Terwijl de minder sportieve helft boven bij de burcht stond uit te hijgen, geleund tegen de muren van het indrukwekkende kasteel, ontdekte de sportieve helft aan de andere kant van de burcht toch een weg. En er reden auto’s op. We hebben nooit ontdekt hoe die auto’s daar gekomen waren. Maar die mensen hadden een mooi wandeltochtje gemist.

 

120 woorden verhalen

Dankzij de website www.120w.nl ben ik verhalen van 120 woorden gaan schrijven. Heel leuk, omdat je van elk woord moet bedenken of het wel echt nodig is. Je gaat in de eerste versie altijd over het woordenaantal heen, waarna je woorden moet schrappen.

Hieronder de links naar drie van mijn 120-woorden-verhalen:

Tien minuten
Om tien voor acht loop ik het restaurant binnen. De afspraak is om acht uur, maar ik ben altijd tien minuten vroeger…

Kans van je leven
‘Kijk nou!’ ‘Wat?’ ‘Er ligt een telefoon op het dak van die auto.’ ‘Hij gaat over!’ ‘Zal ik ‘m opnemen?’ …

Ruimtegebrek
‘Oh nee hè!’ ‘Wat is er mamma?’ ‘Ons huis is weg! Ongelofelijk dat we net vandaag aan de beurt zijn!’ …

 

Voortaan zijn mijn 5 meest recente 120 woorden verhalen ook te vinden in de rechterkolom hiernaast, onder het kopje ‘120 woorden verhalen’. Een overzicht van al mijn 120 woorden verhalen vind je hier.

 

 

Er was eens inspiratie

(Met deze inzending won ik de tweede prijs in de schrijfwedstrijd ‘1% inspiratie’. Zie mijn eerdere blog voor de wedstrijd en het jurycommentaar.)

‘Waarom begin je niet gewoon?’
‘Wat?’
‘Waarom begin je niet gewoon te schrijven?’
‘Hoe bedoel je?’
‘Je zit nu al een kwartier naar een leeg scherm te staren en met je pen te tikken. Je bent al drie keer naar de keuken gelopen. Je hebt zelfs de spulletjes op je bureau in rechte hoeken gelegd!’
‘Ik heb graag een opgeruimde werkomgeving…’
‘En je hebt al vier keer je e-mail gecheckt.’
‘Nou, ik keek even of…’
‘…en de nieuwspagina ververst.’
‘Er kan toch nieuws zijn…’
‘En waarom trok je zomaar een paar willekeurige boeken uit de kast? Je hebt ze amper opengeslagen en meteen weer teruggezet. Dat slaat echt nergens op!’
‘Ja zeg! Ik moet toch ergens inspiratie vandaan halen? Denk je dat dat zomaar uit de lucht komt vallen?’
‘Inspiratie… Ja ja. Dat ga je zeker vinden in de keuken? Of in je e-mail?’
‘Kan toch…’
‘Wat dacht je van gewoon beginnen?’
‘Zeg, zo eenvoudig is dat dus niet, hè? Als het zo makkelijk was, zou iedereen wel schrijver zijn.’
‘Volgens mij is het wel zo eenvoudig. Wat moet je schrijven?’
‘Een sprookje. Het is heel lastig om…’
‘Een sprookje! Nou, da’s makkelijk, dan begin je dus gewoon met “Er was eens”.’
‘Ha ha, erg grappig, hoor.’
‘Ik maak geen grapje. Kijk naar dat lege scherm. Het zou wel helpen als je daarmee begon.’
‘Nee, dat helpt niet! Dan heb ik precies drie woorden, dat schiet niet op. Ik moet morgen 2000 woorden hebben!’
‘Echt, begin daar gewoon mee, dan komt er vanzelf meer. Kijk maar: er was eens… een prinses die hoog in een toren woonde…’
‘Wat een cliché! Nou, bedankt voor je inspiratie hoor. Wil je me nu met rust laten?’
‘Al goed, ik laat je wel naar je lege scherm staren. Ik zal nog een kopje thee maken.’

*

‘Alsjeblieft, een vers kopje thee. Hé, je zit te typen! Wat goed, je hebt inspiratie gevonden! En waar heb je het gevonden?’
‘Gaat je niks aan.’
‘Kom op. Laat eens lezen. “Er was eens een prinses…” Goh, hoe ben je daar op gekomen?’
‘Hou je kop, ik schrijf!’

Tweede prijs schrijfwedstrijd Inspiratie

De VAK in Delft organiseerde een schrijfwedstrijd met het thema 1% inspiratie. Dit was de opdracht:

Wat is inspiratie, waar vind je het? Ga je er naar op zoek, of vindt het jou? En hoe zit het met die andere 99%? Is dat alleen maar zwoegen en tobben, of is het veel creativiteit en een hoop plezier? Is die verhouding wel 1% / 99%? Schrijf hierover een verhaal of gedicht: autobiografisch, fantasy, non-fictie,thriller, sonnet of het vrije vers; je bent vrij in de keuze van het genre.

Van de 94 inzendingen werd mijn inzending met 5 anderen genomineerd, dus mocht ik op de Delftse Dag van het Schrijven (8 september 2012) mijn verhaal voorlezen bij de prijsuitreiking. Uiteindelijk ontving ik de tweede prijs voor mijn dialoog ‘Er was eens inspiratie’. Het juryrapport was als volgt:

Er was eens inspiratie is een zogenaamde kale dialoog, die alleen bestaat uit het gesproken woord zelf. Geen toevoegingen door: zei huppeldepup of vroeg die-en-die. Dat maakt dat het prettig raadselachtig is wie hier spreken. Voor de lezer wordt niet alles weggegeven, er blijft te raden over. Lange tijd zou het zelfs een innerlijke monoloog kunnen zijn waarbij de schrijver tegen zichzelf praat. De jury vond de dialoog grappig vlot geschreven en herkenbaar voor elke schrijver.

Ik zal mijn ingezonden dialoog in de volgende post plaatsen.