Pashokje

Ik ben net een pashokje binnengestapt als ik aan de andere kant van het gordijntje hoor: ‘Mag ik u wat vragen?’
Vertwijfeld schuif ik mijn gordijntje weer open. Ja, het is aan mij gericht.
‘Is deze broek te strak?’ vraagt een vrouw die uit het hokje naast me is gestapt om een veel te strakke broek in de grote spiegel te bekijken. Het is zo’n broek die aan de onderkant smal toeloopt, daar heb ik toch al een hekel aan. Het is eigenlijk een soort legging. Ik vind vrouwen al gauw te oud en/of te dik om een legging te dragen. Ik zou het zelf nooit doen. Maar ik draag zelf sowieso nooit iets anders dan een blauwe, wijd-uitlopende spijkerbroek. Waarom denkt deze vrouw eigenlijk dat het een goed idee is om aan mij advies te vragen?

Ze heeft mijn gedachten blijkbaar gelezen, want ze legt uit: ‘Jij bent jong. Wat vind je?’
Aha, dat is het, ik ben jong. Het is waar, ik ben zeker een stuk jonger dan zij. Maar ik heb niet de kledingsmaak van jonge mensen. Ik winkel bij C&A en eigenlijk nergens anders.

Ik probeer een diplomatiek antwoord: ‘Nou, als ie lekker zit…?’
‘Ja, hierboven zit ie goed. Als ik een maat groter neem, zit ie hier raar. Maar hier onderaan…’ ratelt ze door. Ik knik nog eens en mompel nog een paar keer dat ik het met haar eens ben, totdat ik met goed fatsoen weer in mijn hokje kan verdwijnen.

Ik heb het gordijn nog geen 10 seconden dicht of ik hoor haar aan een andere onfortuinlijke passant om advies vragen. Eerlijk gezegd: ik voel me toch een beetje minder bijzonder. Blijkbaar maakt het haar niks uit wie haar kleding beoordeelt.

Pas echt geïrriteerd raak ik als ik na het passen langs haar loop en ze gewoon een vriendin bij zich blijkt te hebben, die haar nu – nog steeds over die te strakke broek – advies staat te geven. (‘Die verticale naad zorgt dat ie afkleedt.’ Ha! Ja, hoor. Die vriendin wil ook gewoon naar huis.) Dan hoef je toch geen onschuldige vreemden lastig te vallen?

Zou die vrouw ook in de supermarkt aan mede-winkelaars vragen welk merk wasmiddel ze aanraden? In de rij voor de pinautomaat overleggen hoeveel geld ze op zal nemen? Jeetje, je zal haar in de wachtkamer bij de dokter tegenkomen!

 

Dichter op Hofwijck

Ik heb deelgenomen aan de poëziewedstrijd Dichter op Hofwijck. Hofwijck is een landgoed in Voorburg, dat Constantijn Huygens in de 17e eeuw liet aanleggen om aan het drukke leven in Den Haag te ontsnappen. Tegenwoordig is het een museum, dat na een grote renovatie halverwege 2013 weer de deuren zal openen.

Bieb

De opdracht voor deze poëziewedstrijd was om Hofwijck en Huygens te combineren met muziek. Muziek is namelijk het thema van de gedichtendag dit jaar. Op die dag, 31 januari 2013, worden de prijswinnaars bekend gemaakt. Er zijn juryprijzen, maar ook een publieksprijs. Dus er kan gestemd worden!

Alle gedichten zijn te lezen in de Bibliotheek aan de Vliet Voorburg en in etalages van winkels in de Herenstraat in Voorburg en de Damlaan in Leidschendam. Daar ben ik mijn gedicht nog niet tegengekomen… vind jij hem? In de bieb heb ik hem wel zien hangen.

ConstanteAanwezigheid

 

 

 

 

Klik op de foto hiernaast voor een vergroting van mijn gedicht.

Wil je stemmen – of alle 86 gedichten lezen – klik dan hier. Mijn gedicht heeft nummer 71 gekregen en heet Constante Aanwezigheid.

 

Update 31 januari: Helaas, mijn gedicht behoort niet tot de winnaars. Bedankt voor het stemmen!

 

 

Jaaroverzicht 2012

2012 Het is december, dus tijd voor een terugblik op het jaar 2012!

zomer
Ik besluit eens serieus werk te maken van mijn schrijfhobby. Om te beginnen maak ik deze website. Ik zoek schrijfwedstrijden om aan deel te nemen. En ik ga op zoek naar mogelijkheden om in eigen beheer mijn boek Het Verloren Volk uit te geven.


september
Het verhaal dat ik heb ingestuurd voor de schrijfwedstrijd ‘1% inspiratie’ van de VAK Delft – Er was eens inspiratie – is een van de zes genomineerden. Tijdens de Delftse Dag van het Schrijven mogen de genomineerden hun verhaal voordragen bij de prijsuitreiking. En dan blijk ik de tweede prijs te hebben gewonnen!

 

oktoberIk Feliciteer Je
Ik ontdek twee schrijfwebsites, waar schrijvers verhalen kunnen plaatsen en op elkaars verhalen kunnen reageren.
Op 120w mogen alle verhalen maximaal 120 woorden tellen. Een fijne uitdaging voor iemand die zo kort van stof is als ik.
Op Boekvoorhaar (inmiddels opgeheven) mogen naast verhalen ook gedichten en artikelen komen. Deze website organiseert de wedstrijd ‘Ik Feliciteer Je’. Mijn inzending daarvoor is een van de 40 genomineerden. Deze verhalen worden gepubliceerd in een bundel. Mijn eerste publicatie!

Het Verloren Volk
november
Het is zover, mijn eerste boek is klaar! Het Verloren Volk is af en via mijn website te koop voor € 12,50. In de bibliotheek in Voorburg hou ik een boekpresentatie, met een mooie opkomst en een goede start van de verkoop. Voor mij absoluut het hoogtepunt van dit schrijfjaar!


december
De verkoop van mijn boek gaat rustig door. Het Verloren Volk ligt nu ook bij Boekhandel Leidsenhage en bij de Primera Voorburg.

 

2013
Wat gaat 2013 brengen op schrijfgebied? Ik blijf aan schrijfwedstrijden deelnemen, dus ik hoop weer op een paar mooie resultaten. Het Verloren Volk verkoopt vrolijk verder. En… een nieuw boek is in de maak!

 

Baas boven baas

Dit was mijn inzending voor de Samsung-Orwell schrijfwedstrijd van Schrijvenonline. Aan deelnemers werd gevraagd een verhaal te schrijven van maximaal 1.000 woorden waarin een Samsung Galaxy Note tablet een rol speelt en dat een knipoog bevat naar de grote Britse schrijver George Orwell. Helaas voor dit verhaal geen plekje bij de genomineerden, dus deel ik ‘m hier.

Baas boven baasBig Brother is watching you

‘Dus je krijgt zomaar ineens een Samsung tablet cadeau van je baas?’ vraagt Marjorie voor de derde keer.
‘Ja, vreemd hè? De krenterigste man op deze planeet geeft ineens al zijn medewerkers een tablet,’ peinst Arthur.
‘Zouden ze niet helemaal legaal verkregen zijn?’
‘Zelfs als hij ze voor niks heeft gekregen, verbaast het me nog. Het lukt hem meestal niet eens om een complimentje te geven, en die kosten niks!’
‘Wat zeggen je collega’s ervan?’
‘Er zijn collega’s die het gewoon heel aardig vinden. Dat lijkt me wat naïef. Dan zijn er collega’s die dit een goedkope oplossing vinden, in vergelijking met die i-dingen die ze bij Haak & Groothuis aan alle medewerkers cadeau hebben gedaan. Henk riep meteen dat alle bouwvakkers gelijk zijn, maar die van Beense altijd een beetje minder gelijk dan anderen.’
Arthur laat de doos nog eens door zijn handen gaan.
‘Die ouwe Beense zou er toch niet een soort van spionage cameraatje opgezet hebben, hè?’
Marjorie schiet in de lach.
‘Jahoor, schat. Dat kan hij natuurlijk niet maken, hè?’
‘Tja, dat is natuurlijk tegen privacy wetten of zo, maar hij zou het zo proberen hoor. Je weet hoe hij over ons denkt, dat we allemaal domme sukkels zijn. En geef ‘m eens ongelijk. Zou ik het doorhebben als er een camera op deze… Samsung Galaxy Note zit?’ vraagt hij terwijl hij de tablet voorzichtig uit de doos tilt. ‘Ik weet niet eens hoe je ‘m aanzet.’
‘Misschien kan je ‘m maar beter niet aanzetten,’ zegt Marjorie vertwijfeld.
‘We laten Eric er morgen naar kijken.’
Arthur stop het apparaat snel weer terug in de doos.

(meer…)

Kerstgedachte

Op zondag 25 november 2012 volgde ik bij de SKVR in Rotterdam een workshop theaterdialogen schrijven. Elfie Tromp leerde ons de theorie en liet ons oefeningen doen. Aan het eind van de middag stonden er acteurs klaar om onze dialogen meteen tot leven te brengen! Hieronder mijn resultaat.Charles Dickens

 

Kerstgedachte

Leo trekt zijn voordeur open net nadat Jasmijn een kaart in de brievenbus heeft gegooid.

Leo Hé, jij daar!

Jasmijn schrikt en blijft stil staan.

Leo Wie ben jij?
Jasmijn Ik ben Jasmijn, meneer.
Leo Wat doe je aan mijn voordeur?
Jasmijn Ik deed alleen een kaart in de bus, meneer.
Leo Een kaart? Wat is dit? Een kerstkaart?
Wat moet ik daarmee?
‘Beste Nick’? Ik heet Leo!
Waarom wens je mij een ‘vrolijke kerst’?
Jasmijn Mijn mamma zegt dat u alleen bent. Maar ik zei dat u allemaal elfen heeft.
Leo Wat? Bazel niet, kind.
Dus jouw moeder denkt dat ik eenzaam en zielig ben?
Ik red me prima, hoor! Is het wel eens in jullie opgekomen dat ik graag alleen ben?
Zonder mensen die vlak voor Kerst ineens op de stoep staan.
Jasmijn Oh. Bent u wel helemaal alleen?
En vindt u dat wel leuk? Echt?
Leo Dat zeg ik toch!
Jasmijn Maar met Kerst toch niet?
Leo Jawel, juist met Kerst. Dat hele Kerstmis is een commercieel verzinsel.
Daar wens ik niet aan mee te werken!
Jasmijn Wilt u dan niet gezellig met familie eten?
Leo Ik heb geen familie.
Jasmijn Oh.
Zullen wij uw familie zijn? Mijn mamma en ik?
Leo Zo werkt dan niet, meisje. Familie heb je of heb je niet.
Jasmijn Nee, hoor. Familie is wie je familie noemt.
Leo Ben jij niet een beetje bijdehand voor een 5-jarige?
Jasmijn Ik ben al 6, hoor.
Dus? Komt u met Kerst bij ons eten?
Leo Ik zal er over nadenken.

Jasmijn huppelt het tuinpad weer af.

Jasmijn Komt u dan met de rendierenslee?

 

Boekpresentatie Het Verloren Volk

Op donderdagmiddag 22 november 2012 presenteerde ik Het Verloren Volk in de bibliotheek in Voorburg.

 

 

 

In een lekker volle jongerenhoek vertelde ik over het schrijven en uitgeven van het boek.

 

 

 

Mijn vader las een stukje voor uit het boek om alvast in de stemming te komen.

 

 

 

Dé Hogeweg, Voorburgse schrijfster en schrijfdocent was aanwezig om het eerste boek in ontvangst te nemen en wat herinneringen op te halen aan de schrijfcursus die ik twee jaar geleden bij haar volgde.

 

Ik heb een exemplaar van het boek verloot, en de gelukkige winnares was mijn achternichtje Mila.

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna was het natuurlijk tijd voor verkopen en signeren…

 

 

…en een drankje en hapjes met een knipoog
naar de volken uit het boek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik vond het een bijzonder geslaagde middag. Hartelijk dank aan iedereen die kwam luisteren!

Een mooie manier om Het Verloren Volk te introduceren. Lees hier meer over het boek.