Blog

120 woorden verhalen

Dankzij de website www.120w.nl ben ik verhalen van 120 woorden gaan schrijven. Heel leuk, omdat je van elk woord moet bedenken of het wel echt nodig is. Je gaat in de eerste versie altijd over het woordenaantal heen, waarna je woorden moet schrappen.

Hieronder de links naar drie van mijn 120-woorden-verhalen:

Tien minuten
Om tien voor acht loop ik het restaurant binnen. De afspraak is om acht uur, maar ik ben altijd tien minuten vroeger…

Kans van je leven
‘Kijk nou!’ ‘Wat?’ ‘Er ligt een telefoon op het dak van die auto.’ ‘Hij gaat over!’ ‘Zal ik ‘m opnemen?’ …

Ruimtegebrek
‘Oh nee hè!’ ‘Wat is er mamma?’ ‘Ons huis is weg! Ongelofelijk dat we net vandaag aan de beurt zijn!’ …

 

Voortaan zijn mijn 5 meest recente 120 woorden verhalen ook te vinden in de rechterkolom hiernaast, onder het kopje ‘120 woorden verhalen’. Een overzicht van al mijn 120 woorden verhalen vind je hier.

 

 

Tweede prijs schrijfwedstrijd Inspiratie

De VAK in Delft organiseerde een schrijfwedstrijd met het thema 1% inspiratie. Dit was de opdracht:

Wat is inspiratie, waar vind je het? Ga je er naar op zoek, of vindt het jou? En hoe zit het met die andere 99%? Is dat alleen maar zwoegen en tobben, of is het veel creativiteit en een hoop plezier? Is die verhouding wel 1% / 99%? Schrijf hierover een verhaal of gedicht: autobiografisch, fantasy, non-fictie,thriller, sonnet of het vrije vers; je bent vrij in de keuze van het genre.

Van de 94 inzendingen werd mijn inzending met 5 anderen genomineerd, dus mocht ik op de Delftse Dag van het Schrijven (8 september 2012) mijn verhaal voorlezen bij de prijsuitreiking. Uiteindelijk ontving ik de tweede prijs voor mijn dialoog ‘Er was eens inspiratie’. Het juryrapport was als volgt:

Er was eens inspiratie is een zogenaamde kale dialoog, die alleen bestaat uit het gesproken woord zelf. Geen toevoegingen door: zei huppeldepup of vroeg die-en-die. Dat maakt dat het prettig raadselachtig is wie hier spreken. Voor de lezer wordt niet alles weggegeven, er blijft te raden over. Lange tijd zou het zelfs een innerlijke monoloog kunnen zijn waarbij de schrijver tegen zichzelf praat. De jury vond de dialoog grappig vlot geschreven en herkenbaar voor elke schrijver.

Ik zal mijn ingezonden dialoog in de volgende post plaatsen.

Schrijfworkshops

Omdat ik na een week op reis nog een weekje vakantie had, leek het mij leuk om een paar schrijfworkshops te volgen. Via het internet – vooral het schrijfactiviteiten overzicht van schrijvenonline – had ik al snel twee geschikte mogelijkheden gevonden. Een beetje uit de buurt, maar in de vakantie vind ik dat geen enkel probleem.

Een nieuw begin
Dus reed ik op woensdagavond naar Utrecht voor de workshop Een Nieuw Begin van Betoverend Schrijven. In de huiskamer van Judy Koot gingen we met drie cursisten aan de slag met beginzinnen. Om in te komen kregen we eerst van Judy een beginzin, met de opdracht daar in 10 minuten een stuk op door te schrijven. Natuurlijk moesten de verhaaltjes voorgelezen worden. Altijd leuk hoe we met dezelfde beginzin op heel verschillende sporen raken.

Daarna waren we zelf aan de beurt om beginzinnen te bedenken. De opdracht om ieder 10 beginzinnen te bedenken, leverde leuke verrassingen op.
Mijn beste beginzinnen:
‘Als ik van tevoren had geweten dat de prins op het witte paard zo’n grote mond had, had ik mezelf wel gered.’
‘We hadden al op het podium moeten staan, maar we stonden ineens in heel andere spotlights.’

Natuurlijk moesten die meteen in gebruik genomen worden. Ondertussen gaven we elkaar feedback door een aantal plus- en minpunten te noemen van elkaars teksten.
Al met al een ontspannen avondje de schrijfspieren losmaken, met een aantal goede beginnetjes als resultaat mee naar huis.

Schrijftour Amsterdam
Op zondagochtend vroeg op het Centraal Station vraag ik me toch heel even af waar ik aan begonnen ben. Maar Janneke Jonkman van de Schrijftuin zet mij en de andere vier cursisten meteen al aan het werk op het pontje over het IJ. We schrijven tijdens de overvaart al ons eerste tekstje. Aan de overkant delen we onze teksten en geven ieder een geschreven complimentje aan elkaar.

We bezoeken een aantal bijzondere gebouwen en plekken rond het IJ en het CS. Dat brengt bij iedereen verrassende ideeën en herinneringen boven. De uiteenlopende karakters zorgen voor net zo uiteenlopende teksten. Zelfs het museum met kunstwerken die bepaald niet mijn stijl zijn, levert toch een komisch gedicht op.

Voor ik het weet is het 4 uur en drinken we nog een laatste drankje ten afscheid. Ik neem een paar goede verhaal-starten en een stapel complimentjes mee naar huis.

Geen slechte manier om mijn vakantie af te sluiten.