Blog

Wanneer komt je volgende boek?

Veruit de meest gehoorde vraag is wanneer mijn volgende boek komt. Koppelkids-CoverNiet verwonderlijk natuurlijk. Ik noem mezelf schrijver en het is inmiddels anderhalf jaar geleden dat Het Verloren Volk verscheen.

Er is een nieuw jeugdboek in de maak! De eerste versie van KoppelKids ligt er al een tijdje, maar ik ben nog niet tevreden. Nu heb ik de hulp ingeroepen van een manuscriptbegeleider. Die gaat deze zomer door het manuscript heen, wijst precies aan waar de zwakke punten zitten, hoe de verhaallijn interessanter kan worden, en wie weet wat er verder nog uitkomt. Daarna ga ik met die aanwijzingen aan de slag, totdat ik het verhaal goed genoeg vind om er een boek van te maken!

Zit ik in de tussentijd stil? Zeker niet!

  • Bijna wekelijks schrijf ik een superkort verhaal op 120w.nl.
  • Ik schrijf regelmatig verhalen voor schrijfwedstrijden. De resultaten daarvan zijn te zien bij Prijzen/publicaties. Binnenkort verschijnen de 5e en 6e bundel met een verhaal van mij!
  • En ik blijf leren:
    • Op het moment volg ik een schrijftraining bij Dé Hogeweg. Elke twee weken komen we met 6 schrijvers bij elkaar in Den Haag om te schrijven en feedback te geven op elkaars verhalen, columns, monologen, gedichten, blogs en wat iedereen maar wil schrijven.
    • Via Facebook volgde ik de afgelopen 4 weken de gratis schrijftraining van Marjon Sarneel. Zij gaf korte opdrachten voor een verhaalstart. Die deelden we op Facebook, waarna we feedback kregen van Marjon en van elkaar.
    • Verder heeft schrijvenonline.org elke week een schrijfopdracht. Daar probeer ik regelmatig aan mee te doen. Je schrijf een kort verhaal of scene naar aanleiding van de opdracht, die plaats je op het forum en de leden geven elkaar feedback.

cluster-associatie
Dus ja, er komt een volgende boek, maar wanneer weet ik nog niet precies. Natuurlijk zijn jullie de eerste die het horen! (Ontvang je mijn nieuwsbrief al?)

Intussen blijft deze schrijver zich ontwikkelen. Schrijven is vooral veel doen, delen & feedback geven en ontvangen.

 

 

 

Optreden in Heesch

Vandaag kwamen de schrijvers van 120 woorden bijeen in cultureel centrum De Pas in Heesch om elkaar te ontmoeten en verhalen voor te dragen.

 

depas-masElke week schrijf ik op de website 120w.nl een verhaal en ik ben niet de enige. Je leert de vaste schrijvers kennen door hun stukjes en natuurlijk door reacties op elkaars verhalen. Maar nog nooit hadden we elkaar in het echt gezien. Vandaag wel! Helaas waren er van de vaste schrijvers uiteindelijk maar vier, maar het was toch de moeite waard om naar Heesch af te reizen om Mas, GJ en André in levenden lijve te ontmoeten.

 

Gelukkig had Mas ook een aantal andere schrijvers enthousiast gekregen, zodat we toch zo’n 15 voordragende schrijvers hadden. En een aardig aantal toeschouwers.

depas

Iedereen las twee verhalen voor. En na de pauze mochten degene die nog meer hadden er nog een stuk of zes voordragen. Verhalen en anekdotes in allerlei vormen en genres, van poetisch tot grappig. Leuk om zoveel verschillende uitwerkingen te horen. Zeker voor herhaling vatbaar!

 

 

 

Koningsdrama

In het kader van 200 jaar Nederlands Koninkrijk, organiseerden de Bibliotheek van A tot Z, ToBe cultuurcentrum en Dordrecht Viert de schrijfwedstrijd Koningsdrama. 43 inzenders schreven een koningsdrama in 200 woorden.

Op 7 februari 2014 werden de 10 winnaars bekend gemaakt in een leuk programma in het Energiehuis in Dordrecht. Op YouTube staat een filmpje van deze avond.

Eerst werden na een korte toneelpresentatie de drie winnaars bekend gemaakt wiens verhalen tot een toneelstuk bewerkt worden. Vervolgens twee liedjes van een singer-songwriter, en de bekendmaking van de drie winnaars van een liedbewerking. Daarna de drie winnaars van een moderne smartphone-filmbewerking. Elke winnaar kreeg ook een ludiek prijsje, zoals 200 gram jam, 200 snoepjes of 200 waxinelichtjes. Ten slotte de echte winnaar van 200 euro en een toneel-, lied- én filmbewerking van zijn verhaal.

koningsdrama-winnaars

Dit is mijn niet-winnende koningsdrama in 200 woorden:

Koningin Wilhelmina de Tweede

Na vier dagen begin ik net een beetje te wennen. Dan is er ineens druk gefluister. De dokter loopt naar het kamertje van koningin Wilhelmina. Ik kijk vragend naar mijn onderwijzeres, maar die wijst met haar strenge blik op de familiestamboom. Braaf dreun ik alle voorouders en gestorven halfbroers op, terwijl ik naar het portret staar en mijn eigen gelaatstrekken probeer te ontwaren.

Tot nu toe wist ik weinig van het koningshuis. Ik kende alleen het verhaal van de tienjarige Wilhelmina, net zo oud als ik toen, die al koningin werd. Maar inmiddels heb ik zoveel geleerd dat ik haar beter ken dan mezelf.

Vier dagen geleden werd ik meegenomen naar het paleis, waar me werd uitgelegd:
‘Koningin Wilhelmina is ernstig ziek. Wij houden rekening met het ergste. Omdat zij de laatste Oranje afstammeling is, zou dat het einde van ons koninkrijk betekenen. U begrijpt, wij kunnen dat niet laten gebeuren. U vertoont genoeg gelijkenis met Hare Majesteit. Met wat onderwijs in houding en familiegeschiedenis kunt u voor haar doorgaan.’

De dokter verschijnt. Ik bijt op mijn lip. Het zal toch niet? Ik ben er niet klaar voor!
‘Het gevaar is geweken,’ zegt hij. ‘Zij zal volledig herstellen.’

 

Schrijf! 2014

Gisteren was ik aanwezig bij Schrijf! 2014. Het was de eerste editie van dit jaarlijkse evenement voor iedereen die een boek wil schrijven. Bij een snelle vraagronde tijdens de opening blijkt dat er heel wat schrijvers in de zaal zitten die al een boek geschreven of zelfs uitgegeven hebben. Voor deze schrijvers – waaronder ik zelf – zijn sommige onderdelen van de dag wel herhaling van bekende informatie.
Schrijf-2014-DavidMulder

 

David Mulder begint de dag met iets wat weinig schrijvers aan zullen durven: hij schrijft een verhaal terwijl 180 mensen meekijken. Het publiek mag de locatie en de hoofdpersoon verzinnen. Als er in de zaal een telefoon afgaat, gaat in het verhaal ook ineens de telefoon van de hoofdpersoon.
Bij elke zin die David schrijft, legt hij zijn woordkeuze uit. Dat geeft een interessante kijk in het schrijfproces.

 

Dan is het de beurt aan schrijfcoach Nanda Huneman. Zij zet ons aan het werk en laat ons onze schrijfwensen voor komend jaar opschrijven. De opdracht om ons ideale schrijfjaar te beschrijven is lekker dromerig. Dan haalt Nanda ons terug naar de realiteit. Nu moeten we realistische stappen opschrijven voor de komende maand, die ons dichter bij onze wensen zullen brengen.

Vlak voor de lunch wordt de uitslag van de schrijfwedstrijd – een levendige jeugdherinnering – bekend gemaakt. De winnaar leest zijn vermakelijke verhaal ‘Ik moest alleen even plassen’ voor.

Schrijf-2014Na de lunch vertelt Willemijn Tillmans, acquirerend redacteur bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, over het selecteren van manuscripten. Ze is eerlijk over de moeilijke markt, wat haar verhaal af en toe ontmoedigend maakt, zoals ze zelf ook opmerkt. Ze geeft de bekende tips zoals een goede synopsis, een goede spelling en originaliteit.
Ook belicht ze de andere mogelijkheden, zoals TenPages of uitgeven in eigen beheer. Bij dat laatste noemt ze alleen Brave New Books, wat onderdeel is van Nijgh & Van Ditmar, terwijl er tientallen andere mogelijkheden zijn (zoals Pumbo, waar ik Het Verloren Volk uitgaf).
Voor veel aanwezige schrijvers is dit de meest interessante spreker van de dag. Het publiek heeft dan ook een hele lading vragen voor Willemijn, maar helaas is daar niet genoeg tijd voor.

Inez Risseeuw heeft ook nog een workshop voor ons, maar het is te merken dat mensen afhaken, zo aan het eind van de dag. De oefening waarbij je commentaar op je eigen schrijven moet uitwerken, roept zo veel vragen op dat de vervolgoefeningen ook niet uit de verf komen.

Tot slot vertellen drie schrijvers die via TenPages genoeg aandelen verkochten om hun boek te publiceren, over het schrijf- en uitgeefproces.

Voor de borrel aan het slot had ik geen tijd meer, maar het hoogtepunt van deze dag voor mij was zeker het ontmoeten van mede-schrijvers die ik tot nu toe alleen via Twitter kende.

 

 

Intussen in het Boekenhoekje

Het is alweer de laatste week van November, tijd voor een NaNoWriMo update. Mijn verhaal Het Boekenhoekje zit inmiddels op 40.000 woorden, keurig op schema dus om aan het eind van de maand 50.000 woorden te halen!

Ten eerste mijn hartelijke dank voor de suggesties tot nu toe. Er gebeurt al van alles in Gina’s boekenwinkel Het Boekenhoekje. Ik heb nog een aantal ideeën om uit te werken, maar kan nog wel wat gebeurtenissen gebruiken om de uurtjes op het midden van de dag op te vullen. Dus suggesties zijn nog steeds welkom!

Intussen heb ik als achtergrond voor mijn hoofdpersoon Gina twee korte verhalen geschreven, die – niet geheel toevallig – in de thema’s passen van twee schrijfwedstrijden op Monument Of Life. Lees ze via de links hieronder, en jawel, je mag stemmen. (bloemen aan de linkerzijkant)

Voor de eerste wedstrijd Een Zomer om Nooit te Vergeten plaatste ik het verhaal Omslag.

Voor de tweede wedstrijd De Laatste Keer plaatste ik het verhaal In de Ban van het Boek.

En als je nog niet uitgelezen bent over Gina, ook op 120w heb ik een aantal verhaaltjes over haar geplaatst, natuurlijk elk in precies 120 woorden.
Lees hier Absorberend Vermogen, Retour, Onbewust Bereikt en Vriendinnetje.

 

 

In November schrijf ik een boek

Het is November en dat betekent NaNoWriMo, National Novel Writing Month. Zie mijn blog van vorig jaar voor meer uitleg. Net als de afgelopen vijf jaar, doe ik weer een poging een boek te schrijven deze maand.

In 2009 schreef ik tijdens November de eerste versie van Het Verloren Volk. Het was pas een paar jaar later dat ik er genoeg aan gesleuteld had om er tevreden over te zijn, maar zonder NaNoWriMo was die eerste versie er nooit gekomen.

De verhalen van de jaren daarna vind ik (nog) niet goed genoeg voor publicatie in boekvorm, maar dat kan nog komen.

Vorig jaar werd al na twee dagen duidelijk dat ik de 50.000 woorden niet zou halen. Ik had het veel te druk met voorbereidingen voor de publicatie van Het Verloren Volk op 22 november 2012. Dat was een hoop werk, maar hartstikke leuk. Dus dat NaNoWriMo er een keer bij inschoot, vond ik helemaal niet erg.

Dit jaar ga ik er weer vol voor. Mijn verhaal speelt in een boekenwinkel, met de naam Het Boekenhoekje. Die naam zal vast nog veranderen, want erg origineel is ie niet. De eigenaresse van de winkel, Gina, heeft besloten als promotiestunt de winkel 24 uur achter elkaar open te houden.

Het verhaal duurt dus precies 24 uur. In die tijd zijn er feestelijke activiteiten en komen er onverwachte bezoekers langs. Zoals de nette schrijver Fernando, die Gina vaag bekend voorkomt, maar waarvan?

Maar er zijn ook eenzame nachtelijke uurtjes waarin Gina in stoffige oude boeken op achterste planken duikt, waar ze wel eens een verrassing tegen kan komen.

Gelukkig krijgt ze overdag hulp van haar medewerkers, de studenten Alexander en Eline, die parttime in de winkel en het koffiehoekje werken, en Jan, de gepensioneerde leraar Nederlands die graag tussen de boeken staat. Ook Gina’s zoon Robin en Jans kleindochter Laura helpen een handje mee tijdens de marathondag.

Inmiddels ben ik 12.000 woorden ver en beginnen de personages lekker te leven. Ik heb nog niet besloten wat er allemaal nog gaat gebeuren in het Boekenhoekje, dus suggesties zijn welkom!

P.S. Ook mijn wekelijkse 120 woorden verhalen zullen deze maand in het teken staan van Gina en haar Boekenhoekje. Zo schreef ik deze week Retour.