Blog

Middag van het Kinderboek 2014

Vandaag, 13 september 2014, was de Middag van het Kinderboek. Waarom het zo heet weet ik niet, want ook ’s ochtends was er een programma. Het was een gezellige drukte in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, waar de dag met het thema Internationaal plaats vond.

mvhk14-internationaalUit de drie workshops in de ochtend had ik de keuze gemaakt voor Vertalen als Vak van Annelies Jorna. Heel boeiend. Het was meer een lezing dan een workshop, we hoefden zelf niets te doen. Al werd er wel meegepraat door aanwezige recensenten, uitgevers en schrijvers. Wat ik vooral interessant vond aan wat ze vertelde, is dat een vertaler tijdens het vertalen ook redigeert en de stijl aanpast. Het kan ook gebeuren dat een vertaler een continuïteitsfout ontdekt en die doorgeeft aan de schrijver. Er is meer samenwerking tussen schrijver en vertaler dan ik dacht.

Na de lunch, waar de schrijvers alvast elkaar konden ontmoeten of met elkaar konden bijpraten, opende Ted van Lieshout de middag. Er was een fijn gevarieerd aanbod van sprekers:

Agnes Vogt van het Nederlands Letterenfonds verbaasde mij met de hoeveelheid nederlandse kinderboeken die vertaald zijn en in zo’n beetje alle landen van de wereld gelezen worden.

Andrea Kluitman vertelde over haar ervaringen bij het vertalen van kinderboeken.

Australiër David Colmer vertelde hoe hij Jip en Janneke leerde waarderen toen zijn kinderen klein waren. Later heeft hij veel werk van Annie M.G. Schmidt in het engels vertaald, zoals Tow-Truck Pluck (Pluk van de Petteflet natuurlijk).
schilderij-loes-riphagen
Tijdens deze middag werkte Loes Riphagen op het podium aan een groot schilderij. Een leuk idee om onze ogen bezig te houden tijdens de lezingen. Heel knap hoe Loes in zo’n korte tijd en met al dat publiek rustig door kon werken. En het is nog hartstikke mooi geworden ook! Dank aan Mathilde voor de foto.

 

Na de pauze was het de beurt aan Aidan Chambers. Ik moet bekennen dat ik deze schrijver nog niet kende. Hij vertelde vanwege zijn 80ste verjaardag over de veranderingen in het boekenvak, waarbij hij mooie anekdotes uit zijn jeugd aanhaalde. Hij sprak wel drie kwartier, maar had geen enkel probleem ieders aandacht vast te houden. Zijn slotbetoog dat Nederland het beste westerse land is, viel hier natuurlijk in goede aarde.

Ten slotte werden de Gouden Lijsten van het CPNB uitgereikt aan Tijgereiland van Daan Remmerts de Vries en Zeven Minuten Na Middernacht van Patrick Ness.

Een zeer geslaagde ochtend en middag van het Kinderboek!

 

 

 

95 jaar Drs. P

Gefeliciteerd! Vandaag is de 95ste verjaardag van Drs. P! Schrijver, dichter, cabaretier. Als je niet weet wie hij is, zie dan hier een filmpje waarin hij zijn liedje Dodenrit zingt, met daarin de bekende zin Troika hier, Troika daar. Beetje ouderwets? Tja, het liedje is uit 1974.

Gelukkig heeft Drs P veel tijdloze versjes geschreven, en dat schijnt hij tot op de dag van vandaag nog steeds te doen. Voor mij is hij vooral de uitvinder van het Ollekebolleke. Een versvorm waarbij het ritme klinkt als het woord ollekebolleke. In dit boekje heeft hij er honderden verzameld:

drsp

Natuurlijk kon ik het niet laten er zelf ook een paar te schrijven

 

Drs P

Na vijfennegentig
zomers en winters en
lentes en herfsten te
hebben gewacht

Tijd voor pensioen nu toch?
rijmende-versjes-stop
voor Doctorandus P
had je gedacht

Hun hebben

Hun is bezittelijk
zij is het onderwerp
dat is de stelregel
simpel als wat

Verder kan hun ook als
afwijkingsregeltje
aan hen betekenen
onthou je dat?

 

 

Aan tafel

Dit weekend was het zover: Fabriek Magnifique, het culturele festival van Veghel. Een heel weekend cultuur en food, met als thema Aan Tafel.

Voordat ik aan mijn verhalen-optreden begon, heb ik uitgebreid kennis gemaakt met het festival. In alle hoeken en parken van Veghel was wat te beleven. Er was genoeg te knutselen en te spelen voor kinderen. Op de vele podia was muziek, dans en toneel in alle stijlen, voor ieder wat wils. Ik zag een licht klassiek koor, een cabaret-trio en een bijzonder meestemmig muziekstuk in een oude lege silo.

Later dan gepland, tegen half 6 op zondagmiddag, waren wij 120 woorden schrijvers aan de beurt. Helaas net niet op tijd voor de regenbui, maar uiteindelijk zorgde dat ervoor dat het publiek bij elkaar moest kruipen onder de overkapping, wat voor een knus sfeertje zorgde. Ik opende met dit Aan Tafel verhaal en las er nog een stuk of vier voor. Leuk om medeschrijvers Hadeke en Mas Papo (weer) te ontmoeten. En een gezellig festival om kennis mee te maken.

 

 

Schrijfwedstrijden

eerste prijsHet zal je wel opgevallen zijn: ik doe vaak aan schrijfwedstrijden mee. Regelmatig hoor ik: ‘Jij wint altijd’. Laat ik iedereen gelijk uit die droom helpen: heel vaak haal ik geen prijs of nominatie, maar ik bericht natuurlijk vooral over de positieve resultaten!

De belangrijkste reden voor mij om mee te doen aan wedstrijden, is om aan het schrijven te blijven. Beter schrijven leer je vooral door het veel te doen. Maar ik vind het lastig om voor mezelf te gaan zitten schrijven. Waar begin ik? Waarover? Een wedstrijd heeft vaak een thema en ook niet onbelangrijk: een deadline. Als een verhaal voor een bepaalde datum af moet zijn, heb ik tenminste een stok achter de deur.

Verder is deelname aan wedstrijden een goede manier om te zien of je verhalen van een goed niveau zijn. Hoewel de selectie door een jury een subjectief gebeuren blijft, kun je wel aannemen dat je goed schrijft als je regelmatig geselecteerd wordt.

bookWel is het zaak het kaf van het koren te scheiden, want in principe kan iedereen een schrijfwedstrijd organiseren. Het blijft mensenwerk, en de één neemt het serieuzer dan de ander. Zo heb ik al weleens in een bundel met een lelijke voorkant en vol spel- en typefouten gestaan. Zonde, maar dan weet ik dat ik aan hun volgende wedstrijd niet meer mee hoef te doen.
Gelukkig zijn er ook heel veel goed georganiseerde wedstrijden, met aandacht voor de verhalen en de schrijvers.

 

Ten slotte blijft het natuurlijk altijd spannend, wachten op de uitslag. Zo was ik gisteren teleurgesteld dat mijn verhaal niet de bundel heeft gehaald van Schrijfatelier Alicia, dat vorig jaar wel mijn verhaal opnam, en daar een mooie bundelpresentatie bij organiseerde.
En op dit moment zit ik in spanning te wachten op de shortlist van de Insomnia wedstrijd van LetterRijn. Mijn verhaal heeft de longlist van 67 verhalen gehaald, daar ben ik al heel blij mee. Maar daar wordt nog de helft uit geselecteerd voor de bundel! Duim je voor me?

Update 5 juli: Ja, mijn verhaal is geselecteerd voor de bundel Insomnia! Bedankt voor het duimen!

 

Schrijf5daagse

De afgelopen vijf dagen was ik in Aubenton, een dorpje in Noord-Frankrijk, net over de Belgische grens. Met elf andere schrijvers zat ik een weekje in Centre de Buirefontaine voor 5 dagen lekker schrijven. Met drie redenen:

10300297_10152501099251803_4656118049937282687_n

 

1) rust om te schrijven
Ik schrijf graag, maar toch is het moeilijk om me thuis niet af te laten leiden. Er is altijd een huishoudelijk klusje, werk, hobby of gewoon wat surfen op het internet. In ons Franse vakantie-oord werden alle maaltijden voor ons verzorgd; zelfs opruimen hoefden we niet te doen. Verder was alle tijd voor schrijven. En er was geen internet, dus geen kans om te verdwalen op social media als ik een lastige scene moest schrijven.

 

2) inspiratie
Zet schrijvers bij elkaar en er gebeurt wat. Alleen al het feit dat je helemaal in Frankrijk ben om te schrijven, levert al meer woorden op dan een gewone dag thuis. Maar er is ook een hoop extra stimulans. Zoals een vel papier waar iedereen zijn mooiste zinnen op mag schrijven. Dan zijn er de gesprekken aan tafel, over moorden in een wasstraat, tijgerhuiden, maar ook over teveel bijwoorden en tussenwoorden en hoe pijnlijk het is om een mooi stuk tekst te moeten weggooien.101_2641

 

3) begeleiding
Wat ook heerlijk is, is dat je de schrijfdocenten in huis hebt. Deze week waren Suzanne Wouda en Inge de Bie met ons mee. Steeds als ik een versie van mijn verhaal af had, was een van hen, of een van de andere schrijvers, bereid die te lezen en van zinnig commentaar te voorzien. Elke versie werd meteen weer beter. Een lekkere en snelle manier van werken.

 

1956801_597349253697398_7330579270222154424_o

 

Het was genieten, de mooie, rustige omgeving, perfecte verzorging en gezellige mensen!

Ik wil mijn mede-schrijvers Marjan Brouwers, Marcel van Driel, Leander de Goede, Ludy, Micha Meinderts, Marlies Vaz Nunes, Suzanne Peters, Daphne, Waus hartelijk danken voor de inspiratie en de gezelligheid!

 

 

 

 

Minibiebs

Ze schieten als paddenstoelen uit de grond: minibiebs. Eerder schreef ik al over de little free libraries, die in het nederlands dus ook wel minibiebs worden genoemd. Een kastje waar iedereen boeken uit mag lenen, ruilen of meenemen. Nu er een subsidie-actie loopt voor minibiebs in Zuid-Holland, verwachten we er binnenkort nog veel meer. Vandaag ging ik er alvast een aantal langs om overal een exemplaar van mijn Verloren Volk achter te laten.lfl-delfgauw

 

In Delfgauw staat een keurig kastje voor de deur van Vrijeban 14. Hierin staan nette boeken en de bewoner zorgt zelfs voor een papieren instructie in elk boek.

lfl-delft

 

In Delft vond ik dit kleurige kastje met wat oudere boeken, voor de deur van Amazoneweg 94.

 

lfl-rijswijk

 

Rijswijk heeft voor zover ik weet pas één minibieb, aan de Valkruststraat. Voor de deur van nummer 12 staat een goedgevuld houten kastje.

 

lfl-moerwijk

 

Den Haag heeft heel wat minibiebs, dus die heb ik niet allemaal bezocht.

Een vrij nieuwe hangt in Moerwijk op de hoek van de Moerweg en de Melis Stokelaan. Dit is een bijzonder stevige. En hij heeft zelfs een la! Daarin liggen wat stripboeken en tijdschriften. Het boekendeel is ook goed gevuld.

lfl-transvaal

 

In Transvaal staat naast de parkeerautomaat op de kruising Nunspeetlaan / Velpsestraat een fraai kastje. Deze trof ik maar half gevuld, met wat oude en kapotte boeken. Hier heb ik dus flink wat boeken uit mijn voorraad bij gezet.

lfl-valkenbos

 

Tenslotte bezocht ik nog het kleine bibliotheekje aan de Valkenboskade, tegenover nummer 236. Deze heb ik eerder bezocht, en hij is wel wat achteruit gegaan, met een vastgetaped deurtje en een elastiekje als sluiting. Maar hij was wel goed gevuld. Er kon nog net een Verloren Volk bij.

 

 

Ik hoop dat mijn boek weer nieuwe lezers bereikt. En dat er maar veel minibiebjes bij mogen komen!