Blog

Kinderverhalen leren schrijven

wedstrijd

Inclusiveworks organiseert onder de naam Write & Unite een kinderverhalen-wedstrijd. De bedoeling is een verhaal te schrijven voor kinderen van 1-3 jaar of 4-6 jaar, waarin aandacht is voor gelijkwaardigheid van mensen met alle huidskleuren.

 

Write & Unite Workshop Kinderverhalen

 

Workshops

WriteUniteWorkshopKinderverhalen2Ter voorbereiding op die wedstrijd werden op 2 juli twee workshops Kinderverhalen Schrijven georganiseerd door Write & Unite. In Amsterdam kwamen zo’n 20 schrijvers bij elkaar om van Sander Koenen en Mylo Freeman te leren. Sander Koenen liet ons een verhaal schrijven in 140 tekens (een tweet), om zo te leren tot de kern van het verhaal te komen. Mylo Freeman (schrijfster van o.a. Prinses Arabella) liet ons naar aanleiding van vier plaatjes een kort verhaal schrijven. Leuk hoe iedereen een heel ander idee krijgt van die zelfde afbeeldingen.

Genoeg inspiratie opgedaan dus. Nu nog een verhaal verzinnen om in te zenden!

 

AVI kinderverhalen

Intussen volg ik online een cursus AVI Kinderboeken Schrijven via Schrijven Online. Heel leuk om te leren hoe je kinderverhalen precies op het goede niveau krijgt. Op AVI-Start niveau mogen alleen heel eenvoudige woorden van 1 lettergreep en bijvoorbeeld zonder tweetekenklanken als ‘ui’. Vervolgens mag op elk niveau iets meer. Langere woorden, langere zinnen, moeilijkere lettercombinaties. Op AVI-Plus, het hoogste AVI niveau, is het een hele uitdaging om de zinnen en woorden lang genoeg te maken. Ik heb in elk geval veel plezier in deze korte cursus. Het smaakt naar meer.

 

 

Bewaren

Bewaren

Kinderen kennen geen taboes

Op 2 april vond in Amsterdam weer de Middag van het Kinderboek plaats. Een misleidende naam, want het begon al ’s ochtends.

 

mvhk16-selmanoortIk begon met de lezing van Selma Noort over diversiteit in kinderboeken. Zij had daar uit haar ervaring veel over te vertellen. Zo worden er wel veel boeken geschreven over bijvoorbeeld Turkse of Marokkaanse kinderen, maar dan gaat het altijd over het Suikerfeest. Waarom niet over de Koningsspelen? Meer nadruk op het Nederlands-zijn van alle kinderen is waar Selma voor pleit.

 

Na een lunch op de zevende verdieping van de OBA, met uitzicht over het IJ, begon de Middag van het Kinderboek.

 

mvhk16-programma

Het was een goed gevuld programma dat geen moment verveelde. Tijdens alle lezingen en gesprekken konden we kijken naar Mies van Hout, die op het podium een schilderij maakte. Aan het eind van de middag stond er een gezellige roze olifant op het doek.

 

Saskia de Bodt wees ons vanuit historisch perspectief op afbeeldingen en verhalen die vroeger wel in boeken stonden, maar nu eigenlijk niet meer kunnen, zoals een kind waarvan de duimen afgeknipt worden. Ik vond het een verrassend begin. Ik dacht zelf dat er vroeger minder kon dan nu.

 

Op de zeepkist mocht ieder zeggen wat hij wilde. Zo vroeg Marcel van Driel alle schrijvers lid te worden van de VVL en leek het Wieke van Oordt een goed idee als we minder kinderboeken per jaar gaan uitgeven.

 

Na een korte pauze mocht Jaap Friso zijn expertise delen. Als kinderboekenrecensent had hij van elk taboe dat je maar kunt verzinnen een voorbeeldboek.

 

mvhk16-gesprek

In het forumgesprek en zaalgesprek waren we het er al gauw over eens dat taboes voor kinderen zelf niet bestaan, maar wel voor opvoeders. En eigenlijk is het vooral goed om alle taboes in boeken te stoppen, zodat er open over gesproken kan worden. Dit werkt wel voor ‘vrije’ boeken, maar niet voor de leesmethodes op scholen. Omdat er rekening moet worden gehouden met bijvoorbeeld islamitische en christelijke scholen, moet religie helemaal uit deze boeken worden gehouden. Het gaat zo ver dat kerktorens en zelfs varkens niet in deze boekjes voor mogen komen. Iets wat duidelijk een verschil tussen commercieel belang en persoonlijke mening naar voren bracht bij Anke Werker van Uitgeverij Zwijsen.

 

Tijdens deze (mid)dag van het kinderboek was er in elk geval niets taboe. Weer een uitstekend georganiseerd evenement met een programma vol goede sprekers en interessante mensen.

 

Foto’s van de Facebook pagina Middag van het Kinderboek.

 

Schrijfnacht

Middenin dit paasweekend meldde ik me om 9 uur ’s avonds bij Me We in Rotterdam voor een schrijfnacht. Silvana heette 12 schrijvers welkom met een tafel vol hapjes, chips en m&m’s. De helft van deze schrijvers was hier, net als ik, voor de eerste keer. De andere helft is er (bijna) elke keer bij.

 

Zo ongeveer een keer per maand organiseert The Writer’s Guide to the galaxy hier The Night Shift. Van 21:00 tot 03:00 uur wordt er druk geschreven aan eigen werk. Voor sommigen is dat een boek of een verhaal, voor anderen een recensie of een stuk voor werk of studie.

nightshift2

Twaalf laptops werden opengeklapt, Silvana legde de spelregels uit en we gingen aan de slag. De wekker werd gezet voor precies één uur. Tijdens dat uur is het stil, zodat iedereen geconcentreerd kan werken. Na het uur begint het muziekje te spelen en houden we een kwartier pauze. Even kletsen, wat drinken, bespreken hoe het schrijven gaat. Dan start er weer een stil uur.

 

nightshift1Het klinkt streng, maar het werkt uitstekend. Tijdens deze nacht ben ik aan een nieuw verhaal begonnen en heb ik meteen ruim 5000 woorden geschreven. Voor herhaling vatbaar dus, en zeker aan te raden voor andere nachtschrijvers.

 

 

(foto’s van Silvana)

 

 

November Schrijfmaand Geslaagd

November zit erop. Dat betekent het einde van mijn schrijfmaand, geïnspireerd op NaNoWriMo. Ik maakte mijn eigen regels. En het is me gelukt! Deze maand heb ik 50 uur besteed aan herschrijven, schrijven, publiceren. Wat kan een mens veel doen in 30 dagen!

nanowrimo2015

 

herschijven

Vlak voor november kreeg ik redactie-aanwijzingen terug op mijn manuscript KoppelKids. Daar ben ik meteen mee aan de slag gegaan. Deze maand werkte ik het hele verhaal door en deed ik de nodige aanpassingen op woord- en zinsniveau. Nu rest nog een rijtje aantekeningen over de grote lijnen van het boek. Daar moet ik nog goed over nadenken en aanpassen. Dan is het tijd om te denken over uitgeven.

 

schrijven

letterpellers

De Letterpellers organiseerden een wedstrijd voor wel heel korte verhalen: precies zes woorden. Van de 200 inzendingen eindigde mijn verhaal op de vierde plaats! In de bibliotheek van Papendrecht mocht ik een wijnpakket in ontvangst nemen.
 
Verder schreef ik verhalen voor de wedstrijden:

– Bibliotheek VANnU, thema ‘Kijk! Mijn straat’

– Schrijvenonline, thema De Grens

– Bibliotheek Wijchen, thema winter.

De uitslagen van die wedstrijden volgen binnenkort.

 

publiceren

Voor het eerst publiceerde ik een verhaal op Smashwords. Dat is een internationale website waar je e-books in veel talen, vormen, lengtes en prijsklassen kan downloaden. Mijn verhaal Kamer 314, en de engelse variant Room 416, zijn gratis te downloaden.
Op Nederland Schrijft plaatste ik het korte verhaal Vindplaats in de Duinen.
Heel Nederland Schrijft vroeg om wintervertellingen. Daarvoor schreef ik De Eerste Sneeuw.
Natuurlijk schreef ik ook deze maand weer een aantal verhalen van 120 woorden: Winterwit, Ingehaald, Vrijwillig en Een Vreemdeling.

 
Heel wat geschreven dus! Een lekker productieve maand. Ik schrijf natuurlijk gewoon weer door, maar ietsje rustiger aan.

 

 

Waarom ik NaNoWriMo wel/niet ga winnen

Voor Hebban schreef ik een blog over NaNoWriMo (National Novel Writing Month: schrijf 50.000 woorden in de maand november) en mijn bijzondere deelname dit jaar.

 

Waarom ik NaNoWriMo 2015 wel/niet ga winnen

Dit jaar doe ik mee aan NaNoWriMo als rebel. Dat betekent dat ik me niet aan alle regels hou. Dus ik schrijf niet aan een nieuw boek, waar ik deze maand de eerste 50.000 woorden van schrijf. Eigenlijk hou ik me aan geen enkel deel van die regel. Dit was voor mij een slecht moment om aan een nieuw boek te beginnen, omdat ik juist in de afrondende fase van een boek ben. Ik besteed deze maand dus aan de zoveelste herschrijfronde van mijn tweede jeugdboek KoppelKids. En daarnaast aan het schrijven van korte verhalen.

 

De NaNoWriMo mensen raden je aan volgens hun regels te werken, met een goede reden. Om in een maand achter elkaar door te gaan, is het goed als je je fantasie de vrije loop laat. Alles opschrijven wat in je opkomt, nergens op terugkomen. Doorschrijven, doorschrijven, doorschrijven. Pas na november ga je kijken wat er anders moet en of er iets goeds tussen zit. Dat werkt. Je ziet het statistiek-lijntje stijgen, je merkt dat je echt de 50.000 woorden grens kan halen en ondertussen groeit je verhaal ook. Vaak kom je verrassingen tegen in je eigen creatie. Dat dat goed werkt, weet ik. Mijn jeugdboek Het Verloren Volk begon tijdens NaNoWriMo 2009. Mijn toekomstige boek KoppelKids trouwens ook, NaNoWriMo 2011.

 

Maar dit jaar doe ik het dus anders. Ik herschrijf mijn tweede jeugdboek en ik werk aan een aantal korte verhalen. Ik tel geen woorden maar uren. Elk uur telt als 1000 woorden. Deze maand wil ik 25 uur herschrijven en 25 uur aan korte verhalen werken.

 

Waarom ik NaNoWriMo 2015 niet ga winnen

Tijdens NaNoWriMo herschrijven is een slecht idee, omdat je bij herschrijven juist over elk woord en elke zin goed moet nadenken. Moet die zin daar echt zo staan? Is dat het beste woord op die plek? Is deze alinea goed opgebouwd? Herschrijven is een totaal andere discipline dan (een eerste versie) schrijven. Dus niet mijn fantasie de vrije loop laten, maar juist nauwkeurig over elk woord nadenken.

 

Aan verschillende korte verhalen werken is een slecht idee, omdat je dan elke keer moet omschakelen. Als je aan één lang verhaal werkt en daar elke dag aan schrijft, blijf je goed in het verhaal zitten. Ik switch steeds tussen een stuk of zes verhalen. Dan kost het elke keer weer tijd om in te komen.

 

Waarom ik NaNoWriMo 2015 wel ga winnen

Al sinds November 2011 ben ik met dit boek bezig. Er lijkt maar geen einde te komen aan het herschrijven. Maar toch zie ik het boek steeds beter worden en dat maakt dat het elke herschrijfronde waard is. Ik heb net voor November een hoop nuttige redactionele aanwijzingen gekregen. Daarmee wil ik nu meteen aan de slag, voordat ik het weer een tijd laat liggen. Daarom is het een goed idee om me er deze maand in vast te bijten. Ik heb mezelf beloofd er deze maand 25 uur in te steken. Dat is veel tijd. En dus zal het veel opleveren. Ik kijk uit naar mijn herschreven versie op 30 november!

 

Daarnaast schrijf ik dus elke paar dagen een nieuw verhaal. Of eigenlijk werk ik aan allerlei verhalen door elkaar. Dat klinkt misschien chaotisch, maar dat is het zeker niet. Ik heb een excelbestand waarin ik de verhalen bijhoud en hoeveel uren ik waaraan heb besteed. Elke keer als ik ervoor ga zitten, kan ik kiezen in welk verhaal ik zin heb. Als ik in het ene verhaal vastloop, ga ik gewoon met een van de anderen verder. De volgende dag kijk ik weer met een frisse blik naar het eerste verhaal en kan ik weer verder. De veelheid aan verhalen helpt me dus om op gang te blijven.

 

Wat denk je, ga ik wel of niet winnen dit jaar? In elk geval heb ik zojuist een half uur besteed aan het schrijven van deze blog. Ik tel weer 500 woorden bij mijn wordcount.

 

 

Verhalen en zon langs de Aa

In de stralende zon, op een moerassig grasveld, stond een mooi podium. Er omheen allerlei uitnodigende banken en fauteuils. Intussen was er een constante stroom van fietsers en wandelaars over het pad langs de Aa die graag even bleven luisteren.

 

hetverhaal-publiek

Op dit plekje, Zwanenburg, mocht ik een aantal 120 woorden verhalen voordragen. Ook stond één van mijn verhalen op een doek langs de route.

 

hetverhaal-doek

Ik heb genoten van de voordrachten van dichters, 120 woorden verhalen, de verhalen van Adrie Gloudemans en de gezellige sfeer. En dit was nog maar één van de vijf pleisterplaatsen langs de Aa, waar nog veel meer te beleven was tijdens Het VerhAal festival.

 

Zeker voor herhaling vatbaar! In de tussentijd zijn hier nog heel veel 120 woorden verhalen te lezen.