Een gave broek kopen

een nieuwe broek

 

Ik heb een nieuwe broek nodig. Nou schijnen veel vrouwen gek te zijn op winkelen, of nog erger: shoppen. Dat zal ik nooit begrijpen. Zoeken tussen allemaal rare modellen die blijkbaar hip zijn, maar ik nooit van m’n leven zou willen dragen. In een te klein pashokje alles passen, bij te grote spiegels, met te fel licht. Aan mij is het niet besteed. Maar goed, soms heb je toch echt wat nieuws nodig en een broek online bestellen is kansloos. Je ontkomt niet aan passen.

 

Dus dapper stap ik een winkel in. Rekken vol spijkerbroeken, dat moet goed komen. Nou wil ik graag een nieuwe broek. Dat leek mij een open deur. Als ik naar de winkel ga om een broek te kopen, dan wil ik er een die nieuw is. Net uit de fabriek. Nog niet gedragen. Maar dat is niet meer te vinden. Elke broek zit vol scheuren en vale plekken. Hoe dat in de mode is geraakt, zal ik nooit begrijpen.

 

gave

jeansIk spreek een verkoopster aan en vraag naar een gave broek. Ze aarzelt even en wijst me dan waar ‘de nieuwste modellen’ hangen. Ik herhaal mijn vraag nog een keer en leg uit dat ik met gaaf niet hip of in bedoel, maar heel. Ze grijnst schaapachtig en gaat met me mee zoeken. Na een kwartier door alle rekken struinen heeft ze drie modellen gevonden die heel zijn. Eén heeft wel vervaagde strepen bij de bovenbenen, maar ik vind het intussen sneu om daarover te klagen.

 

Met de drie broeken ga ik de kleedkamer in. De verkoopster heeft zo haar best gedaan, dat ik niet verder durf te zeuren. Ze zijn inderdaad vrij van scheuren en gaten, maar het model is verschrikkelijk. Tegenwoordig is alles skinny. Dat betekent dat de broekspijpen te smal zijn, vooral aan de onderkant. Dat is vast hartstikke leuk als je zelf lekker skinny bent, maar mijn bolle kuiten rekken de stof op tot het uiterste.

 

Snel schiet ik mijn eigen broek weer aan – met wijd uitlopende pijpen, totaal uit de mode, maar zo fijn – en loop de winkel uit, met een grote boog die verkoopster ontwijkend. Buiten slaak ik een diepe zucht. Op zoek naar een nog minder hippe winkel.

 

 

Bewaren

Bewaren

Kinderverhalen leren schrijven

wedstrijd

Inclusiveworks organiseert onder de naam Write & Unite een kinderverhalen-wedstrijd. De bedoeling is een verhaal te schrijven voor kinderen van 1-3 jaar of 4-6 jaar, waarin aandacht is voor gelijkwaardigheid van mensen met alle huidskleuren.

 

Write & Unite Workshop Kinderverhalen

 

Workshops

WriteUniteWorkshopKinderverhalen2Ter voorbereiding op die wedstrijd werden op 2 juli twee workshops Kinderverhalen Schrijven georganiseerd door Write & Unite. In Amsterdam kwamen zo’n 20 schrijvers bij elkaar om van Sander Koenen en Mylo Freeman te leren. Sander Koenen liet ons een verhaal schrijven in 140 tekens (een tweet), om zo te leren tot de kern van het verhaal te komen. Mylo Freeman (schrijfster van o.a. Prinses Arabella) liet ons naar aanleiding van vier plaatjes een kort verhaal schrijven. Leuk hoe iedereen een heel ander idee krijgt van die zelfde afbeeldingen.

Genoeg inspiratie opgedaan dus. Nu nog een verhaal verzinnen om in te zenden!

 

AVI kinderverhalen

Intussen volg ik online een cursus AVI Kinderboeken Schrijven via Schrijven Online. Heel leuk om te leren hoe je kinderverhalen precies op het goede niveau krijgt. Op AVI-Start niveau mogen alleen heel eenvoudige woorden van 1 lettergreep en bijvoorbeeld zonder tweetekenklanken als ‘ui’. Vervolgens mag op elk niveau iets meer. Langere woorden, langere zinnen, moeilijkere lettercombinaties. Op AVI-Plus, het hoogste AVI niveau, is het een hele uitdaging om de zinnen en woorden lang genoeg te maken. Ik heb in elk geval veel plezier in deze korte cursus. Het smaakt naar meer.

 

 

Bewaren

Bewaren