Tante

Binnenkort word ik tante. Er is me niets gevraagd, maar dat wordt je gewoon in de schoot geworpen. Voor moeder worden kun je tot op zekere hoogte nog kiezen, maar tegen tante worden bestaat geen pil.
 
Daar sta ik dan straks met een krijsende baby in m’n armen. Ineens wordt er verwacht dat ik weet wat te doen. Het is tenslotte m’n eigen neefje of nichtje toch? Zal ik opeens spijt hebben dat ik als vijftienjarige nooit heb bijverdiend als oppas. En al die keren dat ik op kraamvisite ben geweest; had ik niet af en toe ‘ja’ moeten zeggen op de vraag ‘wil je de baby even vasthouden?’
 
Het grote voordeel van tante zijn is natuurlijk dat je alleen leuke dingen doet. En als het kind vervelend wordt, geef je het meteen weer terug aan de ouders. Die mogen dan ook meteen weer jouw opvoedkundige blunders recht zetten.
 
Zij betalen de extra hoge tandartsrekening veroorzaakt door al het snoep dat het kind van jou krijgt. Zij horen het gejengel aan over hoe oneerlijk het is dat hij thuis niet zoveel tv mag kijken als bij tante. En als hij iets wil hebben, verwacht hij toch een beetje dat hij dat meteen cadeau krijgt.
 
Nou kunnen de kersverse ouders daar wel over gaan klagen, maar ze kijken wel uit, want volgende week hebben ze weer een gratis oppas nodig.